Page 102 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอิอินเดีย | 94

นักวิชาการบาางคน (R. S. Shaarma) มองว่า ก การรู้จักใช้เหล็ก (โดยเฉพาะอย่างยิ่งใบมีดเหหล็กของคัน
ไถ) ทําให้เกิดกการหักร้างถางงพงแถบหุบเขาาคงคานําไปสู่กการเพาะปลูกแและการตั้งชุมชชนเมืองต่อมา และพุทธ-

ศาสนาก็เป็นผลสืบเนื่องมาจาากพัฒนาการขของเศรษฐกิจ-สัสังคมท่ามกลางเทคโนโลยีการผผลิตเหล็ก แต่นนักวิชาการ
29
อีกส่วนหนึ่งกลลับมองว่า เทคโคโนโลยีการผลิตตเหล็กเกิดขึ้นภภายหลังจากกาารเกิดสังคมเมือองแล้ว (เนื่องงจากเหล็ก
จะหลอมละลาายที่อุณหภูมิ 11,534 องศาเซลลเซียส ในขณะทีที่ทองแดงหลอมมละลายที่ 1,0883 องศาเซลเซียส และแร่

เหล็กมักมีสิ่งเจืจือปนอื่น ๆ มาากกว่าทองแดงง ดังนั้นจึงต้องมมีการถลุงเหล็กกในเตาถลุงโลหหะที่ทนความร้ออนสูง และ
การถลุงต้องใช้ช้วัสดุผสมเพื่อใหห้การหลอมสะดวกขึ้น สิ่งนี้จะะต้องใช้ความรู้้ด้านเทคโนโลยีพอสมควร)

เดคข่าน

ในเดคข่าน เคครื่องมือเหล็กกปราก ในชั้นววัฒนธรรมการรใช้เครื่องปั นดิดินเผาแบบ BRRW และ
จํานวนมากอยูยู่ร่วมกับวัฒนธธรรมหินตั้ง ส่ววนในรัฐมหาราาษ ร์ การ ังศพพในวัฒนธรรมมหินตั้งและชั้นทที่อยู่อาศัย

ที่เกี่ยวข้อง ไดด้พบเครื่องมืออเครื่องใช้เหล็กกด้วย แหล่งโบบราณคดีที่สําคัญคือ ตะกัลล าต-ขะปะ (TTakalghat-
Khapa), ไนกุนนท์ (Naikund),, บอร์โกน (Borrgoan), ชุนะปนิ (Junapani) (ภาพที่ 3.188) ผลการกําหนนดอายุจาก

แหล่งไนกุนท์ไได้ค่าอายุอยู่ที่ 800 - 420 ป ป ก่อนคริสตกาลล และ 785 - 410 ป ก่อนคริริสตกาล แหล่งงโบราณคดี
เหล่านี้มีการตั้ตั้งถิ่นฐานและททําการเพาะปลลูกพืช ดังเช่นไได้พบเมล็ดข้าาวเจ้า ข้าวบาร์ร์เลย์ และถั่วบบนพื้นบ้าน

เครื่องมือเหล็กกที่พบมีหลายปประเภท เช่น ใ ใบมีดรูปกริช ห หัวลูกศร มีด สิ สิ่ว ขวาน เบ็ด ทัพพี เป็นต้นน ที่ไนกุนท์

ยังพบร่องรอยยการถลุงเหล็ก เช่น ชิ้นส่วนเตตาและท่อดินเเผา ในขณะที่หห่างออกไปประะมาณ 1 กิโลเเมตรได้พบ
30
สินแร่เหล็กด้ววย

า ที 3.188 ห ่งโบราณณคดีย ค รก

ที บบเคร อง อเคร องใช้เห ก
ที า: (Singh, 2 2008, 241)

29
Singh : p.2533.
30
Singh : p.2500.