Page 184 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 184

โบราณคดีอินเดีย | 176








                                  สงครามที่กุรุเกษตรเป็นพื้นฐานที่สําคัญของมหากาพย์มหาภารตะ ตามเนื้อเรื่องนั้นทั่วทั้ง
                       อินเดีย มีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามนี้ ตั้งแต่แคว้นสินธุ์ไปยังอัสสัมและจากหิมาลัยไปสู่แหลมโคโมริน

                       (Cape Comorin) เป็นเรื่องราวของเผ่ากุรุ (Kuru tribe) ชื่อของตัวเอกในเรื่องมาจากชื่อของหัวหน้าเผ่า
                       ในสมัยนั้น แต่สิ่งที่บันทึกไว้ในมหากาพย์นั้นกลับเป็นประโยชน์ต่อนักประวัติศาสตร์น้อย

                                  มีความเป็นไปได้ว่าสงครามมหาภารตะอาจเกิดขึ้นราวตอนต้นของศตวรรษที่ 9  ก่อน

                       คริสตกาล ช่วงเวลานี้ดูจะเข้ากันได้ดีกับหลักฐานโบราณคดี นอกจากนี้หลักฐานทางเอกสารในคัมภีร์พ
                       ราหมณะยังชี้ให้เห็นว่าสงคราม ไม่น่าจะเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ จากช่วงนี้เป็นต้นไปศูนย์กลางของการเมือง

                       และวัฒนธรรมเคลื่อนไปสู่แคว้นโดปในลุ่มแม่น้ําคงคา (Gangetic Doab) และเมืองหลวงของพวกกุรุ คือ
                       หัสตินาปุระ หรืออาสันทีวันต์ (Asandivant) ในช่วงยุคพระเวทตอนปลาย ชนเผ่ากุรุและเพื่อนบ้านคือ

                       ปัญจาละ เป็นพวกที่ยิ่งใหญ่และเจริญสูงสุดในอินเดีย ชื่อของกษัตริย์กุรุหลายคนถูกบันทึกไว้ในมหา

                       กาพย์
                                  พวกอารยันเคลื่อนไปทางตะวันออกและตั้งอาณาจักรขึ้นที่โกศลและกาศี (Kasi)  ดินแดน

                       ของพาราณสี (กล่าวว่าโกศลเป็นเมืองของพระราม)

                                  แคว้นที่สําคัญอีกแคว้นหนึ่งคือ วิเทหะ (Videha-เมืองหลวงคือมิถิลา)  อยู่ทางเหนือของ
                       แม่น้ําคงคา (เมืองของพระชนก – บิดาของนางสีดา)

                                  ทางใต้ของวิเทหะบน ั งขวาของแม่น้ําคงคา คือ แคว้นมคธ (Magadha)  ไม่ได้เป็นพวก
                       อารยันทั้งหมด แต่ประกอบด้วยกลุ่มชนเร่ร่อนที่เปลี่ยนมาเป็นพวกอารยัน เรียกว่า วราตยะ (vratya) ไม่

                       ป ิบัติพิธีกรรมแบบพระเวท เร่ร่อนไปตามที่ต่าง ๆ พร้อมด้วย ูงปศุสัตว์

                                  ทางตะวันออกของมคธ ชาย ั งเบงกอล เป็นที่ตั้งของแคว้นเล็ก ๆ คือ อังคะ (Anga)
                       รวมถึงแคว้นเบงกอล (Bengal) และอัสสัม (Assam)

                                  ชนเผ่ายาทวะหรือยาทพ (Yadavas)  ได้ตั้งรกรากขึ้นที่มถุราบน ั งแม่น้ํายมุนา ขณะที่
                       ต่อมาทางตอนใต้ แคว้นวัตสะมีความสําคัญขึ้นโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่โกสัมพี ต่อมาพวกอารยันได้รุกเข้าตั้ง

                       ถิ่นฐานที่แคว้นมาลวา และเข้าสู่ลุ่มน้ํานรรมทา โดยมีเมืองสําคัญคือ มหิษมตี (Mahismati) ตามที่กล่าว

                       ไว้ในมหากาพย์แคว้นเสาราษ ระถูกปกครองโดยคนกลุ่มหนึ่งของพวกยาทวะ มีผู้นําคือ กฤษณะ
                                  วัฒนธรรมยุคพระเวทช่วงหลัง มีพัฒนาการด้านวัตถุมากกว่าในช่วงฤคเวท ชนเผ่าอารยัน

                       ในช่วงนี้ มีความเข้มแข็งมั่นคงเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ มีเมืองหลวงถาวรและมีระบบการบริหารปกครอง
   179   180   181   182   183   184   185   186   187   188   189