Page 280 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 280

โบราณคดีอินเดีย | 272























                                         า ที  7.8  า จํา องของโ งที  ระกอบด้วยเ าที เ  องก  รหรร
                                                    ที  า: (Gupta, 1980, 246-247)


                                  กํา  งเ  อง (Wood Palisade)
                                  ในบันทึกของนักประวัติศาสตร์และทูตกรีกกล่าวไว้ว่า “บริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ําคง

                       คากับแม่น้ําอื่นเป็นที่ตั้งของ “Palibothra” ซึ่งมีผังรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน ล้อมด้วยกําแพงไม้ซึ่งมีการ

                       เจาะช่องสําหรับยิงธนู ด้านหน้าโดยรอบกําแพงมีคูเมืองที่มีความกว้าง 180 เมตร (600 ฟุต) เพื่อใช้ใน
                                                                                           13
                       การป องกันบ้านเมือง กําแพงมีป อมปราการ 570 ป อม และมีประตูเมือง 64 ประตู”
                                  จากการขุดค้นได้พบร่องรอยของกําแพงไม้เป็นช่วง ๆ เช่นที่ โลหนิปุระ (Lohanipur)
                       ทางด้านตะวันตก, ส่วนทางตะวันออกเฉียงใต้พบที่ บุลันทิพา  (Bulandibagh)  และพหทุรปุระ

                       (Bahadurpur)  เป็นต้น  ที่บุลันทิพา นั้น  นักโบราณคดี (Waddell)  ได้พบท่อนซุงที่ทําด้วยไม้สาละ

                       จํานวนมาก แต่ละท่อนมีความยาวประมาณ 5.4 เมตร เสาเหล่านี้ถูกหนีบไว้ด้วยแถบเหล็ก นอกจากนี้
                       จากการขุดค้นได้พบร่องรอยของรากฐานกําแพงอิฐ สะพานไม้โบราณ ท่าน้ํา และคูโบราณ รวมถึง

                       ชิ้นส่วนเสาพระเจ้าอโศก สิ่งเหล่านี้ ังอยู่ลึกจากผิวดิน 3.6 เมตร Waddell สันนิษฐานว่าสถานที่แห่ง
                                         14
                       นี้น่าจะเป็นพุทธสถาน
                                  จากการขุดค้นของ Spooner ที่ระดับความลึก 6.6 เมตร ได้พบสิ่งก่อสร้างไม้ขนาดใหญ่

                       ประกอบด้วยส่วนของผนัง (กําแพง) ที่ตั้งขึ้นขนานกัน 2  แถว ผนังที่ตั้งขึ้นนี้ ังลงไปในดินประมาณ
                       1.5  เมตร (จากระดับผิวดินในขณะนั้น) ฐานรากของผนังวางอยู่บนแผ่นหิน ส่วนของผิวพื้น(ผิวดินใน

                       ขณะนั้น) ที่อยู่ระหว่างผนังทั้งสอง (กว้าง 3.7  เมตร) ปูด้วยท่อนซุงซึ่งส่วนหัวและท้ายสวมอยู่ในช่อง

                       ของผนังแต่ละด้าน จากการศึกษาและตีความ นักโบราณคดีมีความเห็นว่าสิ่งก่อสร้างดังกล่าวมี
                       ลักษณะคล้ายอุโมงค์ที่มีความสูงประมาณ 2.7 เมตรเหนือระดับพื้น สันนิษฐานว่าอาจใช้เป็นทางเดินที่

                       มีหลังคาคลุม (ภาพที่ 7.9-7.10)




                        13
                         Gupta : p.231.
                        14 Gupta : p.231.
   275   276   277   278   279   280   281   282   283   284   285