Page 283 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 283
โบราณคดีอินเดีย | 275
ัย ระเจ้าอโ ก
พระเจ้าอโศกขึ้นครองราชย์ในป 274 ก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 269) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 3
แห่งราชวงศ์โมริยะที่ปกครองแคว้นมคธ ในป 255 ก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 288) พระองค์ทรงสถาปนา
พุทธศาสนาให้เป็นศาสนาของรัฐ ศิลปกรรมในสมัยพระเจ้าอโศกจึงมีรูปแบบที่เปลี่ยนไป (เนื่องจาก
ศาสนานํามาซึ่งรูปแบบและสัญลักษณ์แห่งศาสนานั้น ๆ) จึงอาจเรียกได้ว่า เป็นศิลปกรรมสกุลช่าง
อโศก ซึ่งเริ่มขึ้นในสมัยของพระองค์และสิ้นสุดหลังรัชกาลของพระองค์ แต่ก็ให้อิทธิพลต่อศิลปกรรม
ในช่วงหลังลงมา ในสมัยราชวงศ์โมริยะนั้นแนวคิดเกี่ยวกับจักรวรรทินเป็นที่นิยมมาก
ตัวอย่างของ ิ กรร ก ช่างอโ ก สามารถศึกษาได้จากหลักฐานประเภทต่าง ๆ
ดังนี้
- สถูปหลายองค์ (ดูรายละเอียดในส่วนของสถาปัตยกรรม)
- เสาโดดจํานวน 30 ต้น
- รากฐานพระราชวัง (ที่เมืองปา ลีบุตร, วังที่เมืองสิรกัป (เซอกัป-Sirkap))
- ประกาศหรือจารึกบนหิน
- ประติมากรรม
- ศาสนสถานที่ขุดเข้าไปในถ้ํา
ัก ณะร บบ ิ กรร
ผลที่อินเดียได้รับจากการรุกรานของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ รวมถึงการติดต่อระหว่าง
อินเดียกับเฮเลนีสติคและอิหร่านตะวันตกในสมัยโมริยะ คือ การนําเทคนิคการสลักหินและการใช้วัสดุ
คงทนแทนที่ไม้ งา และเหล็ก มีการนําการก่อสร้างด้วยหินมาใช้อย่างแพร่หลาย เช่น การทําเสาโดด
ขึ้นตามสถานที่สําคัญในพุทธศาสนา เสาบางต้นมีการจารึกเช่นเดียวกับที่พระองค์ทําประกาศหรือ
จารึกลงบนหินธรรมชาติ นอกจากนี้ ก็มีการสร้างเสาประกอบสถาปัตยกรรม เช่น ในพระราชวังเมือง
ปา ลีบุตร การสร้างสถูปศิลา รวมถึงการขุดภูเขาทําเป็นศาสนสถานถ้ํา โดยเฉพาะแถบเทือกเขาบารา
บาร์ ใกล้เมืองคยาในรัฐพิหาร
