Page 288 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 288
โบราณคดีอินเดีย | 280
แหล่งที่พบ เสาเหล่านี้มักสร้างไว้ตามสถานที่สําคัญในพุทธศาสนา หรือตามเส้นทาง
จาริกแสวงบุญไปยังสังเวชนียสถาน เช่น แนวของเสาที่พบที่ รัมปูรวะ (Rampurva) เลารยะ อรราช
(Laurya Araraj) เลารยะ นันทันครหะ (Laurya Nandangarh) และโกลหัว (Kolhua) ในจังหวัดฉัม-
ปรันและมูซัฟฟาร์ปุร์ (Champaran and Muzaffarpur) อยู่รายทางราชมรรคาโบราณจากเมืองปา -
ลีบุตรไปยังชายแดนเนปาล (สถานที่ประสูติ) (ภาพที่ 7.17)
ส่วนเสาที่สาญจีนั้นเป็นไปได้ที่จะเป็นเสาอโศกที่อยู่ทางตะวันตกสุดของอินเดีย
นอกจากนี้ยังพบหลายแห่งในภาคกลางและภาคตะวันออก เช่นที่สารนาถ (ใกล้เมืองพาราณสี)
า ที 7.17 นที ดง ห ่งโบราณคดี ําคั ที บเ า ระเจ้าอโ ก
ที า: (Gupta, 1980, 19)
เสาพระเจ้าอโศกนี้มีสัดส่วนที่ลงตัว มีการออกแบบที่เหมาะสมตามเป าหมายในการสร้าง
คือ การเป็นเพียงอนุสรณ์ เป็นเสาโดด ๆ ที่ไม่ใช่ส่วนประกอบของสถาปัตยกรรม รูปสัตว์ที่อยู่บนหัว
เสาก็สร้างขึ้นอย่างมีความหมาย รูปสิงโตที่ปราก บนหัวเสาที่สารนาถ แสดงให้เห็นลักษณะการวาง
เท้าและลักษณะกายวิภาคของสิงโตโดยช่างที่มีความชํานาญ แสดงลักษณะของศิลปะเฮเลนิค ส่วน
21
หน้าและแผงคอทําให้นึกถึงท่อน้ําที่ทําเป็นรูปหัวสิงโตตามอาคารของกรีกและโรมัน รูปสิงห์บนหัว
เสาที่สารนาถอันมีชื่อเสียงและรูปวัวบนหัวเสาที่รามปูรวะ (ที่มีชื่อเสียงน้อยกว่าแต่สวยงามกว่า) เป็น
22
ประติมากรรมที่เหมือนจริงที่แสดงลักษณะของศิลปกรรมแบบอิเรเนียนและเฮเลนิค
21
Brown : p.9.
22 Basham : p.367.
