Page 277 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 269

า ที 7.5 ากกํา งเ องราชค ห

ัยราชวง โ ริยะ ( ท ตวรร ที 3-7)

ราชวงศ์โมริยะขึ้นสู่อํานาจในราวตอนปลายของศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล มีอํานาจ

ปกครองอินเดียเหนือทั้งหมด เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่ากษัตริย์ราชวงศ์โมริยะตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศก
เป็นต้นมา ทรงอุปถัมภ์พุทธศาสนา ได้ปราก หลักฐานด้านศิลปกรรมต่าง ๆ หลายประเภท ส่วนใหญ่

รับอิทธิพลศิลปะกรีก-โรมัน ในส่วนที่เกี่ยวกับการก่อสร้างภายใต้การอุปถัมภ์ของกษัตริย์ ถูกกล่าวไว้

ในเรื่องเล่าของเมกัสทีเนส ทูตกรีกที่เข้ามาอยู่ในเมืองปา ลีบุตร (เมืองหลวงของราชวงศ์โมริยะ) ใน
สมัยของพระเจ้าจันทรคุปต์ (300 ป ก่อนคริสตกาล/ พ.ศ. 243) (ภาพที่ 7.6)

ราก าน ระราชวังที เ อง า ีบ ตร
เมกัสทีเนสกล่าวถึงเมืองปา ลีบุตรว่ามีขนาดใหญ่ คือยาว 16 กิโลเมตร ล้อมรอบด้วย

กําแพงไม้ มีป อม 560 ป อม ประตู 60 ประตู ส่วน Strabon รายงานว่า พระราชวังปา ลีบุตรเทียบ
ได้กับพระราชวังของกษัตริย์อาเคมินิดที่ Suse และ Ecbatane ในขณะที่ฟาเหียน (ค.ศ.400) กล่าวไว้

ในบันทึกของเขาว่า พระราชวัง(ที่เมืองปา ลีบุตร) มีความสวยงามเกินกว่าเป็นผลงานของมนุษย์ แต่
หลังจากนั้นมาราว 600 ป ดูเหมือนว่าพระราชวังจะถูกทําลายด้วยอัคคีภัย การขุดค้นที่หมู่บ้านกุมร-

หาร์ (Kumrahar) ทางใต้ของเมืองปัตนะ (ปา ลีบุตร) ได้ขุดพบซากสิ่งก่อสร้างในพระราชวังที่

ล้อมรอบด้วยกําแพงอิฐสูง มีห้องโถงขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยเสา ซึ่งมีการขัดอย่างสวยงาม ร่องรอย
ที่ปราก บนเสาแสดงให้เห็นว่าเสานี้ใช้รองรับคานไม้ หัวเสามีการตกแต่งด้วยลายเถาองุ่นเหมือนกับ

9
เสาของเปอร์เซีย

9
ดูเพิ่มเติมใน Rowland, Benjamin, The Art and Architecture of India (Buddhist Hindu Jain) (Great Britain: Richard
Clay and Company Ltd., 1953), pp.40-42.