Page 315 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 315
โบราณคดีอินนเดีย | 307
ผังรูปสี่เหลี่ยยมผืนผ้าปลายยมนเป็นรูปแบบบพัฒนาต่อเนื่องมา หลังงคามีรูปร่างคลล้ายถังผ่า
ครึ่ง ที่ด้านใในสุดมีสิ่งก่อสสร้างรูปกลมแแบบสถูป เรียกธาตุครรภเจจดีย์ แผนผังนี้นี้เลียนแบบมาาจากที่อยู่
อาศัยในสมัยนั้น เป็นการนนําห้องรูปสี่เหหลี่ยมผืนผ้าแลละห้องรูปกลมมรวมกัน (สันนนิษฐานว่าพววกอชีวิกะ
คงต้องการแยยกห้องที่ใช้ปรระกอบพิธีทางงศาสนาจากหห้องที่พักอาศััย เช่นเดียวกับับชาวพุทธต้อองการเพิ่ม
ห้องประชุมหหรือสถานที่สําาหรับชุมนุมเข้ข้าไปในผังของงสถูป)
เหนือห้องรูปปสี่เหลี่ยมผืนผ้ผ้าจะมีหลังคาารูปโค้งคล้ายถถังผ่าครึ่ง ซึ่งใในช่วงแรก ๆ คงมีโครง
ที่สร้างด้วยไมม้ไผ่ และไม้ ((ปัจจุบันเสื่อมมสลายไปหมดดแล้ว) ต่อมา ึจึงมีการสลักหหินเลียนแบบบเครื่องไม้
(ภาพที่ 8.3-88.4)
ราว 200 ป กก่อนคริสตกาลล (พุทธศตวรรษที่ 4) ได้มีการขุดภูเขา า ตะวันตก เพื่อสร้าง
เป็นถ้ําเจติยสสถาน
า ทีที 8.2 ังเจติย าน ัย รก (หินยาน) ราวว 200 ก่อนค ิริ ตกา -ราวคคริ ตวรร ที 2
(ราว ท ตวรรร ที 4-7)
ที าา: (Brown, 1965, pl.xx-xxi))
เจติยสถานรุ่นหลัง ๆ ตั้งแแต่สมัยคุปตะ มีลักษณะที่แแตกต่างไป มีกการตกแต่งใหม่โดยเพิ่ม
รูปเคารพเข้ามาประดับ เชช่นกําแพงและะเสาเต็มไปด้ววยภาพสลักของพระพุทธเจจ้าร่วมกับพระะโพธิสัตว์
รวมถึงภาพจิตตรกรรมบนผนนังและเพดานนเขียนภาพชาาดกและพุทธปประวัติ
