Page 356 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 356
โบราณคดีอินเดีย | 348
า ที 8.75 า ร่าง ท านที า จี
ที า: (Stierlin, 1968, 91)
ควา ห าย: สถูปในทางพุทธศาสนา เป็นความหมายของการตรัสรู้ ความจริงแท้
ปรินิพพาน หรือความหมายของความเป็นจักรพรรดิ์ ในขณะที่นักวิชาการบางกลุ่มกล่าวว่า
องค์ประกอบของสถูปเป็นสัญลักษณ์ของระบบสุริยจักรวาล ตามความเชื่อของเมโสโปเตเมียโบราณ
เช่น องค์สถูปทรงโอคว่ํา (anda) เป็นความหมายของสวรรค์, บัลลังก์ (harmika) เป็นที่ประทับของ
เทพ 33 องค์, ก้านฉัตร (yasti) หมายถึงแกนของโลก, โคปุระทั้ง 4 แสดงถึงการหมุนของสวัสดิกะ
เป็นตัวแทนของพระอาทิตย์ รวมถึงลานประทักษิณ สําหรับเดินเวียนขวารอบองค์สถูป ก็
เปรียบเสมือนการโคจรของดวงอาทิตย์ เป็นต้น ความเชื่อดังกล่าวอาจสัมพันธ์กับความเชื่อที่มีมา
40
ตั้งแต่สมัยพระเวท (และอาจเป็นแนวคิดแบบฮินดู ซึ่งนักวิชาการบางกลุ่มไม่เห็นด้วย)
ั นาการ: สถูปรุ่นแรกสุดที่เหลืออยู่คือสถูปสมัยพระเจ้าอโศก แต่ที่งดงามสร้างใน
สมัยศุงคะและสาตวาหนะ ได้แก่ สถูปที่สาญจี ภารหุต อมราวดี ชัคคัยเป ะ
ัยก าณะ รูปทรงพัฒนาขึ้น โดยเพิ่มส่วนสูงและตกแต่งฐานด้วยซุ้ม
พระพุทธรูป
ัยค ตะ นิยมทําซุ้มพระพุทธรูป 4 ทิศ
ัยห ังค ตะ เพิ่มฐานเป็นชั้น ๆ และเพิ่มจํานวนฉัตร
40
Rowland : pp.52-53.
