Page 357 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินนเดีย | 349

จากการศึกษษาภาพสลักสมัมัยมถุราและออมราวดี ทําให้ห้เราทราบถึงลัลักษณะของสถูถูปในอดีต
ว่า สถูปจะตัตั้งอยู่บนฐานสูสูง ล้อมรอบด้ววยรั้ว (vedikaa) ซึ่งมีประตูททางเข้า 4 ด้านน (torana) ลักกษณะของ

ประตูเลียนแบบบเครื่องไม้เหหมือนที่เราพบได้ที่สาญจี ที่มุมทั้งสี่ของงสถูปจะปรากก เสาขนาดใหหญ่หรือที่
เรียกว่าเสาธง (dhvajastammbha) ซึ่งมีสััญลักษณ์วงล้อออยู่ข้างบน คลล้ายเสาพระเจ้จ้าอโศก (ภาพพที่ 8.76)

า ที 8.76 า ักน นต ําร อ ราวดี ทท ตวรร ที 66

ที าา: (Brown, 19976, pl.xxxvi)

า จี

อยู่บนเนินเขาวินธัยทางตะะวันออกของแม่น้ําเบทวา ใกกล้เมืองวิทิศา เริ่มสร้างครั้งแรกตั้งแต่

สมัยพระเจ้าออโศก คือ ศตวรรรษที่ 3 ก่อนคคริสตกาล (พุททธศตวรรษที่ 3) และมีการก่อสร้างเพิ่มเติติมเรื่อยมา
จนถึงราว ค.ศ. 200 (ราว พ.ศศ. 743)

สถูปสาญจีนั้นน ในจารึกอักษษรพราหมีรู้จักกกันในชื่อ กะกะะนะวะ หรือกะะกะนะยะ (Kakkanava or
Kakanaya) ร่องรอยยโบราณวัตถุ-สถานที่สาญญจีมีอายุตั้งแตต่ราวศตวรรษษที่ 3 ก่อนคริสตกาล –

ราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 (พุททธศตวรรษที่ 33-17) ประกอบบด้วยซากอาคาาร วิหาร สถูปจจํานวนมาก แตต่สถูปหลัก

ที่สําคัญมี 3 อองค์ (ภาพที่ 8.777)