Page 433 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 433

โบราณคดีอินเดีย   | 425








                                         า ั    รั  หร อ าว ี  รั  (Mamallapuram or Mavalipuram)
                                        เป็นศาสนสถานของราชวงศ์ปัลลวะ อายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 (พุทธศตวรรษที่12) ตั้งอยู่

                       ที่เมืองท่ามามัลละปุรัม ซึ่งอยู่ทางใต้ของมัทราส (ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอินเดีย) ห่างประมาณ 51.2
                       ก ิโลเมตร

                                         ัก ณะ  า  ตยกรร  สิ่งที่พิเศษที่สุดที่มามัลลปุรัมคืออาคารขนาดเล็กที่สลัก
                       จากหินแกรนิตก้อนเดียวขนาดใหญ่ (monolith) ซึ่งกระจายตัวอยู่ใกล้ชายทะเล อาคารที่เรียกว่า รถะ

                       (Ratha) มีด้วยกัน 8 หลัง เช่น คเณศ-รถะ (Ganesa ratha), ภีมะรถะ (Bhima ratha), ธรรมราชาร-
                       ถะ (Dharmaraja  ratha), อรชุน รถะ (Arjuna  ratha), สหเทวะรถะ (Sahadeva  ratha)  ส่วนหิน

                       ขนาดเล็กถูกสลักเป็นรูปสัตว์

                                        อาคารมีทั้งที่มีผังรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสและสี่เหลี่ยมผืนผ้า (ส่วนใหญ่สี่เหลี่ยมผืนผ้า)
                       ส่วนของหลังคาเป็นรูปโค้งลาดลงมาทั้งสี่ด้าน (ทรงป รามิด) กับอาคารที่มีหลังคาซ้อนเป็นชั้น ๆ การที่

                       หลังคา ก่อด้วยหินซ้อนกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ  เนื่องจากช่างอินเดียรู้จักเพียงการมุงหลังคาโดยใช้วิธีเรียง

                       วัตถุซ้อนกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ ให้วัตถุชั้นบนแต่ละแผ่นเหลื่อมแผ่นล่างเข้ามาภายใน ทําให้มุงหลังคาได้
                       เฉพาะในพื้นที่จํากัด ช่างใช้รูปจําลองเล็ก ๆ ของอาคารหลังนั้นเป็นเครื่องประดับหลังคา (วิวัฒนาการ

                       ต่อมาคือชั้นของหลังคาจะเพิ่มมากขึ้นจนหลังคากลายเป็นส่วนสําคัญที่สุดของอาคารเช่นที่ Shore
                               121
                       Temple)




















                                า ที  8.189 ร ะที  า ั    รั        า ที  8.190  รร ราชร ะ (Dharmaraja Ratha)

                                 (Mamallapuram Rathas)                      ที  า: (Stierlin, 1968, 68)
                          คริ ต  ตวรร ที  7-8 (  ท  ตวรร ที  12-13)
                                 ที  า: (Harle, 1994, 280)








                        121 สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 4.
   428   429   430   431   432   433   434   435   436   437   438