Page 438 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 430

า ที 8.195 (ต่อ) ไก า นา เ องกา จี ต้นคริ ต ตวรร ที 8 ( ท ตวรร ที 13)
ที า: (Brown, 1976, pl.lxiii)

ทางตะวันออกตรงข้ามกับทางเข้าหลักของเทวาลัยประธาน ปราก อาคารรูป
สี่เหลี่ยมผืนผ้า มีหลังคาโค้งรูปถัง อาคารนี้มีชื่อว่า “มเหนทรวรรเมศวร” ตามชื่อโอรสของพระเจ้าราชสิงหะ ไม่

เพียงแต่มีจารึกร่วมสมัยที่เรียก (อาคารนี้) ว่าเทวาลัยเท่านั้น แต่ภายในอาคารยังประดิษฐานลิงคะ ด้านหลัง

เทวาลัยมีแผ่นภาพสลักรูป โสมาสกันทะ ระหว่างเทวาลัยมเหนทรวรรเมศวร กับกําแพงมีลานต่อออกมาและมีโค
ปุระขนาดเล็ก การสร้างเทวาลัยมเหนทรวรรเมศวร ณ ตําแหน่งนี้หาคําอธิบายได้ยาก เช่นเดียวกับการสร้าง

เทวาลัยขนาดเล็กเรียงแถวกันเพื่อเป็นการอุทิศถวาย (หรือเพื่อเป็นที่ระลึก) ที่ด้านนอกของกําแพงด้านตะวันออก

ในจํานวนนั้น 2 หลังสร้างโดยพระมเหสี

า ตยกรร ัยราชวง โจ ะ (ค. . 900-1100/ . . 1400-1600)
ศิลปะปัลลวะพัฒนาขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์โจ ะ (คริสต์ศตวรรษที่ 10-12/ พุทธ-

ศตวรรษที่ 15-17) ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 9 (พุทธศตวรรษที่ 14) ปาณฑยะจากทางใต้ปราบพวกปัลลวะลง
ได้ แต่ต่อมาก็พ่ายแพ้แก่โจ ะ เทวาลัยหลังแรกของพวกโจ ะคือนารตตะมลัย (Narttamalai) หรือที่รู้จักกัน

ในชื่อ วิชยาลัย โจเ ศวร (Vijayalaya Colesvara) ตามชื่อของพระเจ้าวิชยาลัย (ราว ค.ศ. 866-870/ พ.ศ.

1409-1413) กษัตริย์องค์แรกของโจ ะ สถาปัตยกรรมโจ ะยังคงสภาพอยู่จํานวนมากเนื่องมาจากการใช้วัสดุ
ที่คงทนถาวร คือหินที่มีความแข็ง เช่น ชีสต์ (gneiss), แกรนิต (granite) และชานอกไคท์ (charnockite)

สถาปัตยกรรมโจ ะตอนต้นมีเทคนิคการก่อสร้างที่งดงาม กลมกลืน สิ่งที่น่าชื่นชมคือการทําช่วงต่อของผนัง
128
ชั้นล่างและการทําฐานราก

128 Harle : p.293.