Page 439 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 431

ตัวอย่างสถาปัตยกรรมโจ ะที่ดีที่สุดคือเทวาลัยพระศิวะที่ตานจาวูร์ (ตันชอร์) สร้างโดยพระ
เจ้าราชาราชะมหาราช (Rajaraja the Great ค.ศ. 985-1014/ พ.ศ. 1528-1557) และศาสนสถานที่สร้างขึ้น

โดยผู้ที่ครองสืบต่อจากพระองค์คือราเชนทระที่ 1 (Rajendra I) ที่เมืองหลวงใหม่ของพระองค์คือที่คังไคโกณ
ฑะโจ ะปุรัม (Gongaikondacolapuram) ใกล้เมืองกุมพะโกนัม (Kumbakonam)

ศาสนสถานสมัยโจ ะตอนต้นที่สมบูรณ์ที่สุดประกอบด้วยเทวาลัยประธาน หรือเทวาลัยหลาย

หลังและอรรถมณฑป ทางด้านใต้มีห้องโถงที่มีขนาดไม่ใหญ่กว่าครรภคฤหะ มีกําแพงป ดล้อม และบางครั้งมี
โคปุระ ในเทวาลัยยุคต้น ๆ บริเวณโดยรอบอาจมีเทวาลัยบริวารสําหรับเทพชั้นรอง (ปริวารเทวตา) รวมถึง

เทวาลัยรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าของพระแม่ (ทั้ง7)
เทวาลัยแรกสุดในแบบโจ ะตอนต้นส่วนใหญ่อยู่แถบมุตตไรยาร์ (Muttaraiyar region) มักมี

ขนาดเล็ก แบบเรียบง่ายและมักจะสร้างด้วยหินตั้งแต่ฐานรากถึงยอด เช่น ศาสนสถานที่กิไลยูร์ (Kilaiyur) ที่มี

เทวาลัยแ ด (2 หลัง) และที่ติรุกกั ัย (Tirukkattalai) ซึ่งกําหนดอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 (ครึ่งหลังของ
129
พุทธศตวรรษที่14) เทวาลัยสมัยต่อ ๆ มาจะมีขอบเขตที่กว้างขวางขึ้น (ศาสนสถานที่มีความโดดเด่นหรือ
อาจจะดีที่สุดคือเทวาลัยนาเคศวร ที่กุมพโกนัม (Nagesvara at Kumbakonam) ในแคว้นตานจาวูร์

(Tanjavur) แถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ํากาเวริ (Kaveri delta) ซึ่งสร้างขึ้นราว ค.ศ. 910 (พ.ศ. 1453) นอกจากนี้
ยังมีเทวาลัยพรหมาปุรีศวร ที่ปุ ะมังไค (Brahmapurisvara at Pullamangai) ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรม

สมัยโจ ะตอนต้น อายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 (พุทธศตวรรษที่ 14) มีประติมากรรมที่น่าสนใจ เช่น ลิงโคทภว
มูรติทางตะวันตกของวิมาน พระพรหมาทางด้านเหนือ และทักษิณามูรติทางใต้ ประติมากรรมเหล่านี้นับเป็น

130
ประติมากรรมที่ดีที่สุดกลุ่มหนึ่งในสมัยโจ ะตอนต้น (ภาพที่ 8.196)

า ที 8.196 เทวา ัย รห า รี วร ที ะ ังไค ะ ระติ ากรร ระ รห าที เทวา ัย รห า รี วร
ที า: (Harle, 1994, 298-299)

129
Harle : p.295.
130 Harle : p.299.