Page 450 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 450
โบราณคดีอินเดีย | 442
อาคารที่เก่าที่สุดที่อยู่ตรงกลางไม่เก่ากว่าสมัยโจ ะตอนปลาย จากนี้เป็นต้นไป
ความสูงของหลังคาจะค่อย ๆ ลดลงจนกระทั่งหลังคาของเทวาลัยประธานจะเหลือเพียงหลังคาเตี้ย ๆ ที่
มุงด้วยแผ่นทอง อาคารก่อด้วยอิฐฉาบปูนที่หันไปทางทิศใต้ ประกอบด้วยครรภคฤหะที่มีผังรูปกลมคลุม
ด้วยหลังคาทรงศิขรรูปไข่ ประติมากรรมรูปเคารพที่อยู่ภายในคือวิษณุโยคะศายนะ (Visnu
Yogasayana) นอกจากนี้ยังมีสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นภายในวัดอีกคือมณฑปม้า (horse mandapa)
เศษคิริรายาร์ (Sesagirirayar) มีอายุอยู่ตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 16 (พุทธศตวรรษที่ 21) และ
เทวาลัยกฤษณะเวณุโคปาล (Krsnavenugopala shrine) อายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 หรือต้น
143
คริสต์ศตวรรษที่ 17 (พุทธศตวรรษที่ 21-22)
า ที 8.209 เทวา ัยวิ ณ ที รีรังคา
คริ ต ตวรร ที 13-19 ( ท ตวรร ที 18-24)
ที า: (Brown, 1976, pl.lxxv)
143 Harle : p.337.
