Page 557 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 549

จิตรกรร ขนาดเ ก (Miniature painting)
ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7-8 (พุทธศตวรรษที่ 12-13) จิตรกรรมอินเดียเริ่มเสื่อม ปราก

จิตรกรรมขนาดเล็กเจริญขึ้นตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 11-12 (พุทธศตวรรษที่ 16-17) และเจริญขึ้น

อีกครั้งในราชวงศ์โมกุล ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16- 17 (พุทธศตวรรษที่ 21-22) รูปแบบนี้ปราก
ขึ้นครั้งแรกในลักษณะภาพประกอบในคัมภีร์ใบลาน เรื่องราวในคัมภีร์มีทั้งพุทธศาสนาและศาสนาเชน

ในอินเดียตะวันออกศูนย์กลางกิจกรรมทางศิลปะแบบนี้ที่สําคัญอยู่ที่นาลันทา (Nalanda) โอทันตปุริ

(Odantapuri) วิกรมศิลา (Vikramshila) และโสมรรปุระ (Somarpura) ในอาณาจักรปาละ(เบงกอล
และพิหาร)

จิตรกรรมขนาดเล็กเก่าที่สุด ที่อาจกําหนดอายุได้อย่างแน่นอน คงวาดขึ้นราว
19
คริสต์ศตวรรษที่ 11-12 (พุทธศตวรรษที่ 16-17) จิตรกรรมขนาดเล็กเป็นศิลปะที่นิยมในหมู่พระราชา
ผู้ได้รับการศึกษาสูงและนักบวชรูปร่างและขนาดของจิตรกรรมขนาดเล็กแตกต่างกันไป ตั้งแต่สี่เหลี่ยม

จัตุรัส วงกลม สี่เหลี่ยมผืนผ้า และที่เป็นภาพม้วน
วั ด เขียนบนใบลาน ผ้า าย ผ้าไหม หรือกระดาษขึงอยู่ในกรอบหรือระหว่างไม้ 2 ท่อน

(ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14-17/ พุทธศตวรรษที่ 19-22) เริ่มจากใช้กระดาษนําเข้าจากเปอร์เซียและ
จีน ต่อมาจึงใช้กระดาษที่ผลิตจากเมืองเดาละตาบาด (Daulatabab) ในแคว้นไฮเดอราบัด, เมืองเชียล-

กอต (Sialkot) แคว้นปัญจาบ กระดาษมุ ลิ (mughali) ทางภาคใต้ และกรรเทย์ (kardey) แคว้นไมซอร์

กระดาษเหล่านี้ทําจากไม้ไผ่ ปอ ผ้า าย หรือต้นแฟลกซ์ซึ่งใช้ทําผ้าลินิน ด้านที่จะใช้วาดจะมีการขัดด้วย
20
ลูกหินโมราเล็ก ๆ
่กัน - ทําด้วยขนสัตว์ เช่น ขนแพะ อูฐ กระรอก หรือพังพอน

ี - สีที่นิยมแล้วแต่สกุลช่าง บนคัมภีร์ใบลานนิยมสีน้ําเงิน ชมพู ที่สําคัญคือ สีแดง สีขาว
ทําจากตะกั่วสั่งเข้ามาจากแคว้นคัชการ์ (kashgar), สีดําจากดินเผาไฟ, สีแดงจากสนิมเหล็ก หรือรัก, สี

น้ําเงินจากครามหรือไพฑูรย์, สีเหลืองจากกรดกํามะถันหรือดินบางชนิด นอกจากนี้ยังมีการใช้ทองโรย

บนผิวหน้าที่มีน้ํายาเหนียวติดอยู่
วัต ระ งค – เพื่อแสดงการสั่งสอนทางศาสนา เพื่อติดต่อข่าวคราว หรือเพื่อเป็นที่ระลึก

ระหว่างคู่รัก
ก ช่าง– เนปาล เบงกอล คุชราต กาเถียวาร์ ราชปุตนะ ซิข และในแหลมเดคข่าน

เทคนิค – คล้ายในจิตรกรรม าผนัง ในชั้นต้นมีการร่างด้วยพู่กันจุ่มสีแดงอย่างเบา ๆ
จากนั้นระบายสีขาวอย่างบาง ๆ (ยังเห็นเส้นร่างข้างล่าง) ลากเส้นทับเส้นร่างอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงลงสี

พื้นหลัง ต้นไม้ และอาคาร แล้วจึงวาดภาพบุคคลโดยวาดภาพใบหน้าเป็นครั้งสุดท้าย

19
สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 236.
20 สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 237-239.