Page 562 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 562
โบราณคดีอินเดีย | 554
า ที 10.61 โค ริ ง ่น้ําย นา ก ช่างโอริ า
ราว ค. . 1550 ( . . 2093)
ที า: (Skira, 1963, 73)
อีกตัวอย่างหนึ่ง สันนิษฐานว่าเป็นภาพจากคัมภีร์ “คีตา โควินทะ” เขียนบน
กระดาษ แสดงภาพของ “โคป ” ท่ามกลางแสงจันทร์บนริม ั งแม่น้ํายมุนา ภาพแสดงลายเส้นสตรี
สัตว์ และต้นไม้ได้อย่างงดงามอ่อนช้อย รวมถึงการให้แสง กําหนดอายุในช่วงคริสต์ศตวรรษที่
16 เช่นกัน แสดงให้เห็นคุณภาพของจิตรกรรมโอริสสาที่ให้ความรู้สึกที่ดีเยี่ยม
จิตรกรร ขนาดเ กใน าคตะวันตกของอินเดีย (Western Indian painting)
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 12-17 (พุทธศตวรรษที่ 17-22) ทางตะวันตกของอินเดีย จิตรกรรม
ขนาดเล็กได้พัฒนาขึ้น ภาพเขียนเหล่านี้ใช้ประกอบการเล่าเรื่องราวในคัมภีร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในศาสนา
เชน ส่วนใหญ่พบในแคว้นคุชราตและราชสถาน ตัวอย่างคัมภีร์ดังกล่าว ได้แก่ กัลปสูตร (Kalpasutra)
มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวประวัติขององค์มหาวีระและตีรถังกรองค์อื่น ๆ และคัมภีร์กาลกาจารยกถา
(Kalakacharyakatha) ซึ่งกล่าวถึงการผจญภัยของนักบวชเชนนาม กาลกะ (Kalaka) ลักษณะของ
จิตรกรรมสมัยแรก ๆ นี้แสดงถึงอิทธิพลของศิลปะสมัยหลังคุปตะ
ศิลปะแบบอินเดียตะวันตก ในแคว้นคุชราตและบางส่วนของราชสถานและมัลวา มักเรียก
รวมกันว่า ก ช่างค ชราต เนื่องจากคุชราตเป็นเมืองท่าการค้าที่อุดมสมบูรณ์มาตั้งแต่ต้นคริสตกาล
(ราวพุทธศตวรรษที่ 5) จึงเป็นต้นทางการค้าที่สําคัญผ่านสู่มัลวาและราชสถานไปยังอินเดียเหนือ
เส้นทางการค้านี้ส่วนใหญ่ถูกควบคุมโดยพ่อค้าที่นับถือศาสนาเชน กษัตริย์เชนแห่งราชวงศ์จาลุกยะ
ผู้ปกครองคุชราต ราชสถานและมัลวาระหว่าง ค.ศ. 961 ถึงตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 13 (พุทธ
ศตวรรษที่ 15-18) รวมถึงขุนนางและพ่อค้าต่างมีส่วนในการเป็นผู้อุปถัมภ์ศาสนาด้วยการสร้างวัดและรูป
เคารพ สําหรับประชาชนทั่วไปอาจทําได้โดยการลอกหรือทําสําเนาคัมภีร์ (ศาสนาเชนมีพิธีกรรมและการ
ป ิบัติบูชาที่เรียกว่า “ านบูชา” คือการบูชาคัมภีร์ สิ่งนี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทําให้มีการสร้างคัมภีร์จํานวน
