Page 181 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

173

สถานที่ เจCาหนCาที่ฝâายตFาง ๆ ที่ปฏิบัติการในโรงพยาบาล นอกเหนือจากแพทย^และผูCชFวยแพทย^

ยังรวมถึงบุคคลผูCดูแลรักษาโรงพยาบาลในดCานตFาง ๆ และยังรวมถึงเวชภัณฑ^ตFาง ๆ ก็มีการจัดหาและ

จัดการอยFางเปQนระบบ
คำอุทิศที่ปรากฏบนเสาจารึกโรงพยาบาลแสดงให:เห็นถึงแนวคิดทางพุทธศาสนาวFา แม:วFา

พระสงฆ^จะเชี่ยวชาญในการรักษาโดยใช:สมุนไพร แตFก็มีโรคอีกมากมายที่มีสาเหตุมาจาก

จิตวิญญาณ และต:องได:รับการรักษาโดยการฝñกฝนสมาธิ (ซึ่ง Dowman ได:อธิบายวิธีการรักษา
โดยการให:ผู:ปòวยทFองมนตร^ (sadhana) จนถึงซึ่ง “มหามุทรา-สิทธิ” (ตามแนวทางของวัชรยาน

ตันตระ) ด:วยกระบวนการนี้โรคจะได:รับการเยียวยา (Dowman, 1985: 13 อCางถึงใน Sharrock,
2007: 273)

จารึกโรงพยาบาล (อาโรคยศาลา) จารึกดCวยอักษรเขมรโบราณ พุทธศตวรรษที่ 18 บนวัตถุใน

รูปลักษณ^ที่แตกตFางกัน ทั้งที่เปQนเสาจารึกในโบราณสถาน หรือบนโบราณวัตถุประเภทตFาง ๆ เชFน จารึก
บนกรอบคันฉFองสำริด จารึกบนขอบปากขันสำริด และจารึกบนเชิงเทียนสำริด เชFนที่เมืองศรีมโหสถ

จ.ปราจีนบุรี มีเพียงจารึกสั้น ๆ ที่ระบุถึงสิ่งของที่พระเจCาชัยวรมันที่ 7 ถวายแดFอาโรคยศาลา
(ดูรายละเอียดในประเทศไทย) เนื้อหาของจารึกประจำอาโรคยศาลา มักมีขCอความที่คลCายกัน กลFาวถึง

สิ่งของที่พระเจCาชัยวรมันที่ 7 ถวาย และ/หรือ พระราชทานแดFอาโรคยศาลา

จารึกประจำโรงพยาบาลที่คFอนขCางสมบูรณ^และนักวิชาการไดCทำการศึกษาและอCางอิงขCอความ
ตFาง ๆ ที่ระบุไวCไดCแกF จารึกทรายฟอง (ประเทศลาว) และจารึกจากปราสาทตาเมือนโตíจ (ประเทศไทย)

จารึกทรายฟอง (Sai Fong) พบบนฝî´งแมFน้ำโขง ตรงขCามกับเมืองเวียงจันทน^ มหาศักราช

1186 เปQนจารึกสมัยพระเจCาชัยวรมันที่ 7 ที่คCนพบทางเหนือที่สุด (L’inscription sanskrite de Sai-
Fong (Notes d’epigraphie par M. L. Finot)

จารึกทรายฟอง พบที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
(ที่มา: นิพัทธ^ แยCมเดช, 2558: 200)