Page 114 - วัชรยานยันตระ
P. 114
(Buddhapaksha) (N. Dutt สันนิษฐานว่า หมายถึง พระเจ้านรสิงหคุปตะ
พลทิตยะ (Narasimhagupta Baladitya) แห่งราชวงศ์คุปตะ) ภายในวิหาร
่
เป็นที่เก็บรักษาต ารา (ศาสตร์) ของฝายหินยาน (เถรวาท) และมหายาน 3
ชุด มี 8 กลุ่ม และมีพระสงฆ์ 500 รูป และจากบันทึก Pag Sam Jon Zang
ของธิเบต (พ.ศ. 2290) กล่าวถึง “อาจารยะ พิโตพะ (Acharya Bitoba) ว่า
ได้เดินทางไป “สัมภละ” (Sambhala) โดยญาณวิเศษ (magic) ที่ซึ่งท่าน
ได้รับ “กาลจักรยาน” หลังจากนั้นได้น าไปยังรัตนคิรี และสอนหลักธรรม
นั้นแก่อโพธุติปะหรืออพธูติปา (Abodhutipa/Abadhutipa), โพธิศรี
(Bodhisri) และนาโรปะ (Naropa)
จากเอกสารของธิเบตดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า รัตนคีรีเป็น
ศูนย์กลางที่ส าคัญและมีชื่อเสียงทางจิตวิญญาณของกาลจักร-ตันตระ ในตอน
ปลายของพุทธศตวรรษที่ 15 - 16 ความส าคัญของสถาบันพุทธศาสนา
แห่งนี้ (ซึ่งมีบทบาทส าคัญในการเผยแพร่พุทธศาสนานิกายกาลจักรยาน)
อาจเห็นได้จากความมีชื่อเสียงของนักปราชญ์ส าคัญ เช่น นาโรปะ (Mitra,
1971: 226)
สถูปหมายเลข 1 และเจดีย์จ าลองที่รัตนคิรี
104
