Page 124 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 124
สรุปลักษณะวัฒนธรรมบางประการในสมัยก่อนประวัติศาสตร์
ช่วงราว ๑๐,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ ปีมาแล้ว
กำรศึกษำและวิเครำะห์หลักฐำนทำงโบรำณคดีเท่ำที่มีกำรท ำกันบ้ำง
แล้วช่วยให้สำมำรถสรุปลักษณะของวัฒนธรรมมนุษย์สมัยก่อนประวัติศำสตร์
ในประเทศไทยเมื่อช่วงรำว ๑๐,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ มำแล้ว ได้ดังนี้
ลักษณะการท ามาหากิน
วิถีกำรด ำรงชีวิตของผู้คนในช่วงเวลำนี้ยังคงเป็นแบบ
หำของป่ำ-ล่ำสัตว์ ซึ่งประกอบด้วยกำรล่ำและดักจับสัตว์ป่ำ รวมทั้งสัตว์น ้ำ
นำนำชนิด กำรเที่ยวตระเวนเก็บพืชผักผลไม้ป่ำ กำรหำหัวเผือกมันป่ำเพื่อ
น ำมำเป็นอำหำร
กำรขุดค้นแหล่งโบรำณคดีที่มีอำยุช่วง ๑๐,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ ปีมำแล้ว
บำงแหล่งได้พบกระดูกของสัตว์ป่ำขนำดกลำงที่ถูกคนในสมัยนั้นล่ำมำเป็น
อำหำร เช่น วัวป่ำ หมูป่ำ กวำง เก้ง สมัน อีกทั้งที่บำงแหล่ง เช่นที่ ถ ้ำผีแมน
จังหวัดแม่ฮ่องสอนก็ได้ขุดค้นพบกระดูกของสัตว์ป่ำขนำดใหญ่ที่คนล่ำมำได้
เช่น วัวป่ำ และแรด สัตว์ป่ำชนิดต่ำงๆ เหล่ำนี้ล้วนแต่มีลักษณะธรรมชำติที่
ปรำดเปรียว วิ่งเร็ว และแข็งแรง กำรล่ำสัตว์เหล่ำนี้ด้วยตัวคนเดียวคงท ำได้
ยำกหรือแทบจะท ำไม่ได้ โดยเฉพำะในพื้นที่ป่ำรกๆ นักโบรำณคดีจึงมี
ควำมเห็นว่ำกำรล่ำสัตว์ประเภทเหล่ำนี้คงด ำเนินไปในลักษณะของกำรร่วมมือ
กันโดยคนหลำยคนช่วยกันไล่และล่ำ นัยควำมหมำยประกำรหนึ่งของควำม
คิดเห็นนี้คือ กำรเชื่อว่ำผู้คนในสมัยนี้น่ำจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ขึ้น
โดยอย่ำงน้อยก็เป็นกำรอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มใหญ่เฉพำะในบำงช่วงเวลำหรือ
บำงช่วงฤดูกำล
นอกเหนือจำกสัตว์ป่ำขนำดใหญ่ – กลำงดังกล่ำวแล้ว ยังพบ
หลักฐำนว่ำคนในสมัยนี้สำมำรถล่ำสัตว์ในกลุ่มลิงและกระรอกพันธุ์ต่ำงๆ สัตว์
ขนำดเล็กเหล่ำนี้อำศัยอยู่บนต้นไม้ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะล่ำด้วยมือเปล่ำ
หรือล่ำโดยทุบ-ตีด้วยเครื่องมือสั้นๆ ที่ถืออยู่ในมือ จึงมีควำมเป็นไปได้ว่ำกำร
[๑๑๓]
