Page 129 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 129
ภำชนะดินเผำเป็นวัตถุที่พบมำกมำยเสมอในแหล่งโบรำณคดีสมัยนี้
กำรศึกษำคุณลักษณะบำงประกำรของภำชนะดินเผำที่พบตำมแหล่งหมู่บ้ำน
เกษตรกรรมสมัยก่อนประวัติศำสตร์รุ่นแรกๆ ในภำคต่ำงๆ ของประเทศไทย
ได้พบว่ำมีควำมหลำกหลำยในเรื่องลักษณะของภำชนะดินเผำประกำรต่ำงๆ
เช่น ลักษณะรูปทรง วิธีกำรตกแต่งผิวนอกของภำชนะ วิธีกำรเตรียมเนื้อดินท ำ
ภำชนะ เทคนิควิธีกำรเผำภำชนะ ฯลฯ ควำมแตกต่ำงหลำกหลำยของภำชนะ
ดินเผำเช่นนี้บ่งชี้ควำมเป็นไปได้ว่ำกลุ่มคนที่สำมำรถท ำภำชนะดินเผำได้นั้นมี
อยู่มำก ทุกหมู่บ้ำนหรืออำจทุกครัวเรือนล้วนแต่ท ำภำชนะดินเผำขึ้นใช้กันเอง
ก็เป็นได้
ความแตกต่างของภาชนะดินเผาที่พบในเขตภูมิภาคต่างๆ
ยังสะท้อนถึงความแตกต่างในด้านกรอบความคิด ค่านิยม ประเพณี
ฯลฯ ที่เกี่ยวเนื่องในการท าและใช้ภาชนะดินเผา จึงกล่าวได้ว่าในช่วง
ราว ๔,๐๐๐ – ๓,๐๐๐ ปี มาแล้วนั้น น่าจะมีผู้คนที่มีวัฒนธรรมแตกต่าง
กันหลายกลุ่ม หรืออาจกล่าวได้ว่ามีคนหลายกลุ่มชาติพันธุ์แพร่กระจาย
อยู่ในเขตภูมิภาคต่างๆ ของพื้นที่ที่เป็นประเทศไทยปัจจุบัน
กำรติดต่อแลกเปลี่ยนสิ่งของและผลผลิตระหว่ำงชุมชนในภูมิภำค
เดียวกันและต่ำงภูมิภำคปรำกฏขึ้นอย่ำงกว้ำงขวำง เครื่องประดับประเภท
ลูกปัดและก ำไลที่ท ำจำกหินกึ่งมีค่ำและเปลือกหอยทะเลที่พบเสมอๆ ตำม
แหล่งโบรำณคดีสมัยนี้เป็นหลักฐำนที่แสดงให้เห็นถึงกำรติดต่อสัมพันธ์
ระหว่ำงชุมชนต่ำงภูมิภำคซึ่งในบำงกรณีอำจหมำยถึงกำรติดต่อระหว่ำงผู้คน
ต่ำงกลุ่มวัฒนธรรมหรือต่ำงกลุ่มชำติพันธุ์ก็เป็นได้
เมื่อผู้คนมีกำรติดต่อสัมพันธ์ปะทะสังสรรค์กัน ย่อมน ำไปสู่กำรรับรู้
กำรแลกเปลี่ยนและกำรนับถือหรือเห็นชอบในวัฒนธรรมบำงประกำรของกัน
และกัน กำรยอมรับเอำวัฒนธรรมอื่นมำใช้หรือดัดแปลงก่อนแล้วจึงใช้ หรือ
ผสมผสำนกับวัฒนธรรมเดิมของแต่ละกลุ่มจึงเกิดตำมมำ กำรเปลี่ยนแปลงทำง
วัฒนธรรมคงเกิดขึ้นในองค์ประกอบประกำรต่ำงๆ ของวัฒนธรรม เช่น ในด้ำน
[๑๑๘]
