Page 133 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 133
ให้ช่ำงโลหะสำมำรถท ำเครื่องประดับและภำชนะส ำริดที่มีควำมแข็งมำก
มีควำมทนทำนและมีสีสวยงำมกว่ำส ำริดธรรมดำ
แบบแผนที่พ านักอาศัย
เมื่อพิจำรณำหลักฐำนที่พบในกำรขุดค้นแหล่งโบรำณคดี
สมัยก่อนประวัติศำสตร์ตอนปลำยที่มีร่องรอยของวัฒนธรรมอำยุตั้งแต่ ๒,๕๐๐
ปีมำแล้วลงมำแหล่งต่ำงๆ เห็นได้ว่ำกำรสร้ำงบ้ำนเรือนอยู่อำศัยรวมกันเป็น
หมู่บ้ำนเป็นแบบแผนกำรตั้งถิ่นฐำนที่ยังคงปฏิบัติสืบต่อมำ อย่ำงไรก็ตำม
ในช่วงระยะสมัยนี้เริ่มปรำกฏมีชุมชนมำกขึ้น กระจำยตั้งอยู่ในพื้นที่ภูมิสัณฐำน
ต่ำงๆ หลำยชนิดทั้งที่เป็นพื้นที่ลุ่ม พื้นที่ดอน และพื้นที่ลำนตะพักน ้ำระดับ
ต่ำงๆ ในหลำยภูมิภำคของประเทศไทย บำงชุมชนมีขนำดใหญ่เป็นพิเศษกว่ำ
ชุมชนอื่นๆ ซึ่งน่ำจะมีประชำกรหนำแน่นกว่ำด้วย ดังเห็นได้จำกปริมำณของ
โบรำณวัตถุหรือหลักฐำนทำงโบรำณคดีที่พบในบำงแหล่ง
กล่าวโดยสรุปในอีกลักษณะหนึ่งได้ว่า ตั้งแต่ราวช่วงระหว่าง
๒,๕๐๐ – ๑,๖๐๐ ปีมาแล้ว เริ่มเกิดมีชุมชนขนาดใหญ่มากปรากฏขึ้นมา
และกระจายอยู่ร่วมสมัยกับชุมชนขนาดเล็กๆ นักวิชาการหลายท่าน
เห็นว่าขนาดความแตกต่างของชุมชนเช่นนี้อาจแสดงถึงความแตกต่าง
ในล าดับสถานะของชุมชนก็เป็นได้ ทั้งนี้โดยชุมชนใหญ่นั้นอาจเป็น
ศูนย์กลาง ในขณะที่ชุมชนเล็กๆ อาจเป็นชุมชนบริวาร ความแตกต่าง
ของชุมชนเช่นนี้หมายถึงการมีระบบสังคมที่ค่อนข้างซับซ้อนกว่า
สมัยก่อนประวัติศาสตร์ช่วงที่ผ่านมานั่นเอง
ในช่วงสมัยเดียวกันนี้พัฒนำกำรทำงกำรผลิตก็เกิดขึ้นในบำงท้องถิ่น
ดังเห็นได้จำกกำรพัฒนำขึ้นมำของอุตสำหกรรมกำรผลิตเหล็กและเกลือในภำค
ตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งกำรขยำยระดับกำรผลิตทองแดงในแถบจังหวัด
ลพบุรีของภำคกลำง ซึ่งล้วนแต่เป็นกำรผลิตระดับเกินกว่ำเพื่อใช้เองภำยใน
ชุมชนทั้งสิ้น แสดงถึงพัฒนำกำรของระบบเชื่อมโยงควำมสัมพันธ์และควำม
[๑๒๒]
