Page 132 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 132
ลักษณะการท ามาหากิน
ในช่วงระยะเวลำนี้ยังคงมีวิธีกำรท ำเกษตรกรรมแบบ
ดั้งเดิมที่สืบเนื่องต่อมำ แต่ก็ได้มีพัฒนำกำรด้ำนเกษตรกรรมบำงประกำร
เกิดขึ้นบ้ำงในช่วงสมัยหลังๆ ดังได้พบว่ำในรำว ๒,๕๐๐ – ๒,๗๐๐ ปีมำแล้ว
เริ่มมีกำรเลี้ยงควำยและน่ำจะใช้ควำยเป็นสัตว์แรงงำนในกำรไถนำข้ำวด้วย
เทคโนโลยีการท าเครื่องมือใช้สอย
พัฒนำกำรทำงเทคโนโลยีที่ส ำคัญซึ่งเกิดขึ้นในสมัยก่อน
ประวัติศำสตร์ช่วงปลำยนี้ ได้แก่ กำรท ำและใช้โลหะ โดยมีพัฒนำกำรตำมช่วง
ระยะเวลำต่ำงๆ ดังนี้
ในรำว ๒,๗๐๐ – ๒,๕๐๐ ปีมำแล้ว เริ่มปรำกฏมีกำรใช้เหล็กท ำ
เครื่องมือเครื่องใช้และอำวุธ เช่น หัวขวำน ใบหอก มีด หัวลูกศร ฯลฯ ในช่วงนี้
ส ำริดก็ยังคงเป็นที่นิยมใช้อยู่ แต่เปลี่ยนมำเป็นวัสดุที่ใช้ท ำเครื่องประดับเป็น
ส่วนใหญ่
พัฒนำกำรด้ำนโลหกรรมที่ส ำคัญอีกประกำรหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในช่วง
สมัยก่อนประวัติศำสตร์ตอนปลำยเมื่อรำว ๒,๕๐๐ – ๒,๓๐๐ ปีมำแล้ว ก็คือ
กำรท ำส ำริดชนิดที่มีดีบุกผสมในปริมำณสูง ซึ่งหมำยถึงส ำริดที่มีดีบุกผสมอยู่
มำกกว่ำ ๒๐% ท ำให้โลหะผสมชนิดนี้มีควำมแข็งมำกแต่ก็เปรำะมำกมีสีตั้งแต่
คล้ำยทองจนถึงคล้ำยเงินโดยขึ้นอยู่กับปริมำณดีบุกที่ผสม คุณสมบัติด้ำน
ควำมแข็งแต่เปรำะของโลหะผสมชนิดนี้ท ำให้ไม่สำมำรถผลิตสิ่งของที่มี
คุณสมบัติเหมำะใช้งำนออกมำได้โดยวิธีกำรหล่อส ำริดแบบสำมัญ แต่จะต้อง
ประยุกต์เอำวิธีกำรของกำรตีเหล็กมำใช้ร่วมด้วยจึงจะได้วัตถุที่เหมำะสมคือมี
ควำมแข็งมำกแต่ไม่เปรำะ
วิธีกำรดังกล่ำวประกอบด้วยกำรเผำแล้วตีในขณะที่โลหะร้อนเป็น
สีแดงจนได้รูปร่ำงวัตถุที่ต้องกำร จำกนั้นต้องเผำวัตถุที่ตีขึ้นรูปจนได้ที่แล้วให้
ร้อนเป็นสีแดงอีกครั้งแล้วชุบลงไปในน ้ำเย็นทันที ด้วยกำรใช้เทคนิคเช่นนี้ท ำ
[๑๒๑]
