Page 126 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 126
ตะวันออกเฉียงใต้แล้วตั้งแต่รำว ๖,๐๐๐ – ๙,๐๐๐ ปีมำแล้ว ในขณะที่
ประชำกรบำงกลุ่มก็ยังคงใช้เครื่องมือหินกะเทำะแบบฮัวบิเนียนและด ำรงชีพ
ด้วยกำรหำของป่ำ-ล่ำสัตว์ดังเดิม
เทคโนโลยีการท าเครื่องมือใช้สอย
ผู้คนในสมัยนี้ช่วงแรกๆ ยังคงใช้เครื่องมือหินกะเทำะทั้ง
ประเภทเครื่องมือแกนหินและเครื่องมือสะเก็ดหิน โดยเครื่องมือหินแบบ
ฮัวบิเนียนเป็นเครื่องมือแบบส ำคัญที่ใช้กันมำกในช่วงสมัยนี้ นอกเหนือไปจำก
เครื่องมือหินแล้วยังน่ำจะมีเครื่องมือใช้สอยที่ท ำจำกไม้อีกด้วยดังเหตุผลที่
กล่ำวมำแล้วข้ำงต้น
อนึ่ง กำรขุดค้นที่แหล่งโบรำณคดีถ ้ำผีแมน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
(Gorman 1970) ได้พบหลักฐำนว่ำในช่วงระหว่ำงประมำณ ๙,๐๐๐ – ๖,๐๐๐
ปีมำแล้วนั้น ผู้คนที่ยังคงใช้เครื่องมือหินแบบฮัวบิเนียนอำจเริ่มใช้เครื่องมือหิน
ขัดหรือ “ขวำนหินขัด” ด้วย
เป็นไปได้อย่ำงยิ่งว่ำคนสมัยก่อนประวัติศำสตร์ในช่วงตั้งแต่
ประมำณ ๖,๐๐๐ ปีมำแล้วเป็นต้นมำนั้น คงได้มีกำรท ำและใช้เครื่องมือหินขัด
หรือขวำนหินขัดกันอย่ำงแพร่หลำยและเป็นสำมัญแล้ว
แบบแผนที่พ านักอาศัย
แหล่งโบรำณคดีที่พบเครื่องมือหินแบบฮัวบิเนียนนั้น
ส่วนใหญ่เป็นถ ้ำหรือเพิงผำบนเขำหินปูนซึ่งอยู่ที่ระดับไม่สูงมำกนักและมีทำง
น ้ำอยู่ใกล้ๆ อย่ำงไรก็ตำม ในประเทศเวียดนำม ในภำคใต้ของไทย และใน
มำเลเซียได้พบแหล่งที่มีเครื่องมือหินแบบนี้ในพื้นที่แถบชำยทะเลด้วย
แหล่งโบรำณคดีประเภทถ ้ำหรือเพิงผำบำงแห่งมีชั้นร่องรอยกำรอยู่
อำศัยของคนสมัยนี้หนำรำว ๒-๓ เมตร แสดงให้เห็นว่ำผู้คนในสมัยนี้บำงกลุ่ม
เริ่มมีกำรอยู่อำศัยตำมถ ้ำหรือเพิงผำบำงแห่งเป็นระยะเวลำต่อเนื่องกัน
ค่อนข้ำงนำน แม้ว่ำแหล่งที่อยู่อำศัยของคนสมัยนี้จะพบอยู่ตำมถ ้ำและเพิงผำ
[๑๑๕]
