Page 16 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 16
ในขณะเดียวกันอดีตในทำงประวัติศำสตร์จะย้อนเวลำกลับไปได้ไกล
แค่ไหนก็ไม่อำจก ำหนดเวลำที่แน่นอนได้อีกเช่นกัน เพรำะอดีตของ
ประวัติศำสตร์ย้อนเวลำกลับไปได้ไกลที่สุดเท่ำที่เรำสำมำรถจะสอบค้น
เรื่องรำวของมนุษย์ได้ อำจจะเป็นหมื่นปีมำแล้ว แสนปีมำแล้วหรือล้ำนปี
มำแล้วก็ได้ ขึ้นอยู่กับว่ำมีร่องรอยหลักฐำนที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ในอดีตให้
สืบค้นย้อนเวลำกลับไปได้ไกลเพียงใด
การแบ่งยุคสมัยทางประวัติศาสตร์
ร่องรอยหลักฐำนกำรกระท ำของมนุษย์ในอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่ใน
ปัจจุบันนั้น บ่งชี้ว่ำเรำสำมำรถศึกษำเรื่องรำวของมนุษยชำติในโลกนับจำก
ปัจจุบันย้อนเวลำกลับไปได้นับล้ำนปีขึ้นไป ซึ่งเป็นระยะเวลำที่ยำวนำนมำก
ดังนั้นเพื่อควำมสะดวกในกำรศึกษำค้นคว้ำ และเพื่อเป็นกำรแบ่งภำระหน้ำที่
ในกำรศึกษำค้นคว้ำเรื่องรำวเกี่ยวกับมนุษย์ชำติในอดีต จึงมีกำรแบ่งช่วงเวลำ
ทำงประวัติศำสตร์ออกเป็น ๒ ยุคกว้ำงๆ โดยใช้กำรปรำกฏหลักฐำนประเภท
ลำยลักษณ์อักษรเป็นตัวก ำหนด ดังนี้
ยุคก่อนประวัติศาสตร์ หมำยถึงช่วงเวลำที่สังคมมนุษย์นั้นๆ ยังไม่
รู้จักใช้ตัวอักษร และในกำรศึกษำค้นคว้ำทำงประวัติศำสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ
สมัยก่อนประวัติศำสตร์ ถือเป็ นหน้ำที่ของนักโบรำณคดีสมัยก่อน
ประวัติศำสตร์
ยุคประวัติศาสตร์ หมำยถึงช่วงเวลำที่สังคมมนุษย์นั้นๆ รู้จัก
บันทึกเรื่องรำวต่ำงๆ ไว้เป็นลำยลักษณ์อักษรแล้ว กำรศึกษำค้นคว้ำ
ประวัติศำสตร์ในยุคนี้ ถือเป็นหน้ำที่ของนักประวัติศำสตร์และนักโบรำณคดี
สมัยประวัติศำสตร์
[๕]
