Page 21 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 21
กำรแบ่งยุคประวัติศำสตร์ในประเทศไทยแบ่งออกเป็นสมัยย่อย
ต่ำงๆ ข้ำงต้นนั้น ถ้ำพิจำรณำให้ดีจะเห็นได้ว่ำอำยุของสมัยย่อยๆ ที่ก ำหนดไว้
ส่วนใหญ่มิได้เรียงล ำดับเวลำลงมำในแนวดิ่ง อำยุของสมัยทวำรวดี สมัย
ศรีวิชัย และสมัยลพบุรี (วัฒนธรรมเขมรในประเทศไทย) นั้นจะคำบเกี่ยวกัน
อยู่ในช่วงรำวพุทธศตวรรษที่ ๑๒ – ๑๘ ส่วนอำยุของสมัยล้ำนนำ สมัยสุโขทัย
และสมัยอยุธยำจะคำบเกี่ยวกันอยู่ในรำวพุทธศตวรรษที่ ๑๙ – ๒๔ มีเพียง
สมัยธนบุรีและสมัยรัตนโกสินทร์เท่ำนั้นที่มีอำยุเรียงล ำดับเวลำกันลงมำ
ที่เป็นเช่นนี้เพรำะหลักฐำนประวัติศำสตร์และโบรำณคดีที่เกี่ยวข้อง
กับกำรเจริญขึ้นของบ้ำนเมืองโบรำณในแต่ละภูมิภำคของประเทศไทยที่มีอำยุ
อยู่ในช่วงเวลำก่อนพุทธศตวรรษที่ ๒๔ ขึ้นไปนั้นจะมีควำมหลำกหลำยและมี
ควำมแตกต่ำงกันอย่ำงมำกมำย ทั้งในด้ำนศิลปวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์
เฉพำะตน ในด้ำนลัทธิควำมเชื่อศำสนำและประวัติศำสตร์ที่เกี่ยวข้อง และที่
ส ำคัญหลักฐำนที่มีควำมแตกต่ำงและหลำกหลำยเหล่ำนี้มักจะมีอำยุอยู่ในเวลำ
เดียวกันหรือมีอำยุคำบเกี่ยวกันอยู่เป็นเวลำนำนอีกด้วย ลักษณะของหลักฐำน
ดังกล่ำวท ำให้นักโบรำณคดีและนักประวัติศำสตร์ไม่สำมำรถกล่ำวถึงควำม
เป็นมำของบ้ำนเมืองโบรำณที่เจริญขึ้นในประเทศไทยในลักษณะที่รวมเป็น
หน่วยเดียวกันได้อย่ำงชัดเจน และไม่สำมำรถก ำหนดอำยุของสมัยต่ำงๆ ให้
เรียงตำมล ำดับเวลำลงมำในแนวดิ่งได้
จำกลักษณะของหลักฐำนทำงประวัติศำสตร์และโบรำณคดีที่กล่ำวถึง
ข้ำงต้นนั้น ท ำให้ต้องมีกำรแบ่งยุคประวัติศำสตร์ในประเทศไทยออกเป็นสมัย
ย่อยๆ โดยแบ่งออกตำมถิ่นก ำเนิดและรูปแบบศิลปวัฒนธรรมอันเป็น
เอกลักษณ์เฉพำะตน และน ำเอำชื่อของบ้ำนเมืองอันเป็นถิ่นก ำเนิดหรือ
บ้ำนเมืองส ำคัญที่เกี่ยวข้องกันทำงประวัติศำสตร์มำใช้เป็นชื่อของยุคสมัย
ต่ำงๆ ที่แบ่งไว้
ส ำหรับกำรก ำหนดอำยุของแต่ละสมัยที่แบ่งไว้ก็ยึดตำมช่วงเวลำ
ของกำรเจริญขึ้นของสกุลช่ำงศิลปกรรมสมัยต่ำงๆ ในประเทศไทยซึ่งมักจะมี
เวลำตรงกันหรือคำบเกี่ยวกันเป็นเวลำนำน ตำมที่สมเด็จพระเจ้ำบรมวงศ์เธอ
[๑๐]
