Page 223 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 223
จังหวัดนรำธิวำส กลุ่มโบรำณสถำนส ำคัญในช่วงนี้คือกลุ่มโบรำณสถำนบนเขำ
ศรีวิชัย อ ำเภอพุนพิน จังหวัดสุรำษฎร์ธำนี
ในสมัยศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ ๑๓-๑๘) คาบสมุทรภาคใต้ของ
ไทยและคาบสมุทรมลายูได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรศรีวิชัย
ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ภำคใต้ของไทย ตั้งแต่บริเวณอ่ำวบ้ำนดอน (สุรำษฎร์ธำนี)
ลงไปถึงนรำธิวำส และมำเลเซีย และอินโดนีเซีย โดยครอบคลุมทั้งฝั่งตะวันตก
(พังงำ กระยี่ และไทรบุรี) และฝั่งตะวันออก (สุรำษฎร์ธำนี นครศรีธรรมรำช
สงขลำ ปัตตำนี ยะลำ นรำธิวำส กลันตัน ตรังกำนู ปำหัง และอินโดนีเซีย)
จากหลักฐานด้านจารึก (หลักที่ ๒๓) หลักฐานด้านโบราณสถาน
(พระบรมธาตุไชยา วัดแก้ว วัดเวียง และวัดหลง) หลักฐานด้าน
โบราณวัตถุ (ประติมากรรมรูปพระโพธิสัตว์ในคติมหายานตันตระ)
น าไปสู่สมมุติฐานว่าไชยา (สุราษฎร์ธานี) เคยเป็ นศูนย์กลางของ
อาณาจักรศรีวิชัย หรือเป็ นศูนย์กลางตอนบนในขณะที่ปาเล็มบัง
(บนเกาะสุมาตรา) เป็นศูนย์กลางตอนล่างของอาณาจักร
อำณำจักรศรีวิชัยมีควำมสัมพันธ์ทำงด้ำนวัฒนธรรมกับอินเดียภำค
ตะวันออกเฉียงเหนือในสมัยรำชวงศ์ปำละ (พุทธศตวรรษที่ ๑๒-๑๕) นิกำย
มหำยำนตันตระและยังมีควำมสัมพันธ์ทำงด้ำนวัฒนธรรมกับอินเดียภำคใต้ใน
สมัยรำชวงศ์โจฬะ (พุทธศตวรรษที่ ๑๔-๑๗) ซึ่งอุปถัมภ์ศำสนำพรำหมณ์กับ
อินเดียภำคใต้ไศวนิกำย และพุทธศำสนำนิกำยหินยำน
อย่ำงไรก็ตำมควำมสัมพันธ์กับรำชวงศ์โจฬะไม่ยั่งยืน มีทั้งเป็นมิตร
และเป็นศัตรู ดังได้พบหลักฐำนจำรึกว่ำกษัตริย์โจฬะสมัยพระเจ้ำรำเชนทร
โจฬะได้เคยยกทัพมำตีอำณำจักรศรีวิชัยใน พ.ศ. ๑๕๖๘ และได้บันทึกรำยชื่อ
เมืองต่ำงๆ ที่ตกเป็นเมืองขึ้นของศรีวิชัยในขณะนั้น เช่น ตำมพรลิงค์
(นครศรีธรรมรำช) ตักโกละ (พังงำ) และลังกำสุกะ (ยะรัง จังหวัดปัตตำนี)
[๒๑๒]
