Page 29 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 29
มำกน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับว่ำมีหลักฐำนประวัติศำสตร์มำใช้อ้ำงอิงหรือใช้
ยืนยันมำกน้อยเพียงไร
การแบ่งประเภทของหลักฐานประวัติศาสตร์
โดยทั่วไปมักเข้ำใจกันว่ำ หลักฐำนประวัติศำสตร์คือหลักฐำนที่เป็น
ลำยลักษณ์อักษรและในกำรศึกษำประวัติศำสตร์นั้นนักประวัติศำสตร์มักจะให้
ควำมสนใจหรือใช้หลักฐำนที่เป็นลำยลักษณ์อักษรหรือหลักฐำนเอกสำรเท่ำนั้น
ซึ่งควำมเข้ำใจดังกล่ำวเป็นควำมเข้ำใจที่ไม่ถูกต้องนัก เพรำะถ้ำจะศึกษำ
ประวัติศำสตร์โดยยึดติดอยู่กับหลักฐำนที่เป็นลำยลักษณ์อักษรแต่เพียง
อย่ำงเดียว เรำก็จะศึกษำเรื่องรำวของสังคมมนุษย์ในอดีตได้นับย้อนไปได้
ไม่เกิน ๕,๐๐๐ ปีเท่ำนั้น เพรำะหลักฐำนที่เป็นลำยลักษณ์อักษรที่เก่ำที่สุดใน
โลกมีอำยุรำว ๕,๐๐๐ ปี แต่ในควำมเป็นจริงเรำสำมำรถศึกษำเรื่องรำวของ
มนุษย์ในอดีตก่อนที่จะรู้จักใช้ตัวอักษรย้อนเวลำกลับไปได้นับเป็นหลำยล้ำนปี
มำแล้ว โดยศึกษำจำกสิ่งต่ำงๆ ที่เกี่ยวข้องของมนุษย์ในอดีตที่ยังหลงเหลือตก
ทอดมำจนปัจจุบัน ซึ่งมีอยู่บนดินและทับถมอยู่ใต้ดินหรือถ้ำจะศึกษำเรื่องรำว
เกี่ยวกับสังคมมนุษย์ในช่วงเวลำที่ปรำกฏหลักฐำนที่เป็นลำยลักษณ์อักษรแล้ว
นักประวัติศำสตร์จะใช้หลักฐำนที่เป็นลำยลักษณ์อักษรอย่ำงเดียว
ก็ย่อมไม่เพียงพออีกเช่นกัน เพรำะถึงแม้ว่ำสังคมมนุษย์นั้นๆ จะรู้จักใช้
ตัวอักษรบันทึกเรื่องรำวต่ำงๆ ไว้แล้ว ก็ไม่ได้หมำยควำมว่ำพฤติกรรมต่ำงๆ
ของมนุษย์ในสังคมนั้นๆ ได้ถูกบันทึกไว้เป็นลำยลักษณ์อักษรทั้งหมด
นักประวัติศำสตร์สำมำรถใช้ร่องรอยหลักฐำนที่ไม่เป็นลำยลักษณ์อักษรที่มีอยู่
มำกมำยหลำยประเภท ไม่ว่ำจะเป็น ซำกสิ่งมีชีวิตได้แก่ โครงกระดูกมนุษย์
กระดูกสัตว์ เมล็ดพืช หรือสิ่งของที่ไม่มีชีวิต ได้แก่ สิ่งก่อสร้ำงต่ำงๆ เครื่องมือ
เครื่องใช้ต่ำงๆ และยังรวมไปถึง สภำพแวดล้อมทำงธรรมชำติที่อยู่ในบริเวณที่
มนุษย์อำศัยอยู่ด้วย มำใช้ในกำรสืบค้นถึงพฤติกรรมต่ำงๆ ของมนุษย์ที่ไม่ได้
ถูกบันทึกไว้ได้
[๑๘]
