Page 339 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 339
ต่อเนื่องลงมำจนถึงตอนเหนือของประเทศเวียดนำม ที่เสนอโดยศำสตรำจำรย์
วิลเลียม เก็ดนีย์
หำกพิจำรณำกันตำมควำมหมำยของค ำว่ำ ชาติหรือประชาชาติ
และชนชาติ ที่ได้เสนอไว้ข้ำงต้น กำรศึกษำถึงเรื่องรำวเกี่ยวกับกำรตั้งถิ่นฐำน
ของ ชนชาติไทย ก็น่ำจะหมำยถึงกำรพยำยำมที่จะหำค ำตอบว่ำ คนไทยได้
เข้ำมำตั้งถิ่นฐำนสร้ำงบ้ำนแปงเมือง และพัฒนำขึ้นเป็นชนชำติหรือประชำชำติ
ในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันอย่ำงไรและตั้งแต่เมื่อใด กำรศึกษำถึง
เรื่องรำวดังกล่ำวนี้จึงมีประเด็นข้อเท็จจริงบำงประกำรที่พึงจะต้องค ำนึงถึงเพื่อ
มิให้เกิดควำมสับสนหลงทิศทำง กล่ำวคือ
๑. กำรศึกษำถึงเรื่องเกี่ยวกับกำรตั้งถิ่นฐำนของชำวไทยบน
ดินแดนแห่งนี้ เป็นกำรศึกษำเชิงประวัติศำสตร์จึงมีมิติของเวลำเข้ำมำ
เกี่ยวข้องโดยตรง หลักฐำนทำงประวัติศำสตร์ เช่น ศิลำจำรึกหลักที่ ๑ หรือ
ศิลำจำรึกพ่อขุนรำมค ำแหงมหำรำชเป็นประจักษ์พยำนที่ยืนยันว่ำ ได้มีกลุ่มชน
ที่พูดภำษำตระกูลไทจ ำนวนหนึ่งประสบควำมส ำเร็จในกำรสร้ำงบ้ำนแปงเมือง
และพัฒนำขึ้นเป็นรัฐที่มีอธิปไตยเหนือดินแดนในครอบครองของตนหลำยรัฐ
ด้วยกันบนดินแดนแห่งนี้ เมื่อกว่ำ ๗๐๐ ปีมำแล้ว ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีรัฐชำติ
หรือประชำชำติที่เรียกว่ำประเทศไทยแต่อย่ำงใด เพรำะเชื่อว่ำประเทศไทย
(Thailand) เพิ่งจะปรำกฏขึ้นเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๒ นี้เอง ก่อนหน้ำนั้นมีเอกสำรทำง
ประวัติศำสตร์เป็นจ ำนวนมำกทั้งที่เขียนขึ้นโดยชำวไทยและชำวต่ำงประเทศที่
ระบุอย่ำงชัดเจนว่ำรัฐชำติของคนไทยบนดินแดนแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันภำยใต้ชื่อ
ว่ำ “สยำม” หรือ “ประเทศสยำม” (ตัวอย่ำงดู จดหมายเหตุลาลูแบร์)
อย่ำงไรก็ดี มีหลักฐำนที่บ่งชี้ว่ำ คงจะมีกำรใช้ค ำว่ำ “คนไทย” ใน
กำรเรียกขำนถึงผู้คนที่เป็นพลเมืองของดินแดนหรือรัฐที่เรียกว่ำ “สยำม” นี้มำ
อย่ำงน้อยก็นับตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น (ตัวอย่ำงดู พระราชหัตถเลขา
ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) และแม้แต่ในเนื้อร้องของเพลง
ชำติส ำนวนแรกที่แต่งโดยขุนวิจิตรมำตรำ (สง่ำ กำญจนำคพันธุ์) ซึ่งใช้กันอยู่
ระหว่ำงปี พ.ศ. ๒๔๗๔ - ๒๔๘๒ นั้น ก็ขึ้นต้นว่ำ
[๓๒๘]
