Page 129 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 129

โบราณคดีอินเดีย | 121







                                  การที่อารยธรรมเมโสโปเตเมียเกิดขึ้นก่อนอียิปต์และสินธุราวสอง-สามศตวรรษ ก็ไม่ได้
                       หมายความว่าผู้ที่มาทีหลัง (เช่น อารยธรรมสินธุ) จะต้องรับอิทธิพลหรือถ่ายทอดวัฒนธรรมจากผู้มา

                       ก่อนเสมอไป ไม่ว่าจะทั้งทางตรงหรือทางอ้อม ตัวอย่างเช่น ระบบคูคลองของเมโสโปเตเมียก็ดู
                       เหมือนว่าจะไม่ปราก ในอารยธรรมฮารัปปันและแม้แต่ในอารยธรรมเมโสโปเตเมียเองก็มีหลายเมืองที่

                       มีความต่างกัน

                                  หลังจากที่ M.R.Mughal ได้ทําการสํารวจ ศึกษาเปรียบเทียบ และหาความสัมพันธ์ของ
                       หลักฐานทุกประเภท (เช่นภาชนะดินเผา, เครื่องมือหิน, เครื่องมือโลหะ, สิ่งก่อสร้าง เป็นต้น) ของ

                       อารยธรรมช่วงก่อนฮารัปปัน (Pre-Harappan)  กับช่วงเจริญสูงสุด (Mature  Harappan)  พบว่า
                       วัฒนธรรมความเป็นอยู่ในช่วงก่อนอารยธรรมฮารัปปันมีความคล้ายคลึงกับในช่วงเจริญสูงสุด (ยกเว้น

                       หยกซึ่งไม่พบในช่วงแรก) เขามีความเห็นว่าช่วงก่อนฮารัปปัน (ที่นักวิชาการบางคนเรียก) แสดงให้เห็น

                       ถึงช่วงแห่งการเริ่มก่อร่างวัฒนธรรม ดังนั้นจึงควรใช้คําว่า  ารั   นช่วงต้น (Early  Harappan)
                       มากกว่าที่จะใช้คําว่าก่อนฮารัปปัน (Pre-Harappan)

                                  อายุของแหล่งโบราณคดีในช่วงต้นนี้เฉลี่ยแล้วอยู่ที่ประมาณ 3,200  –  2,600  ป ก่อน

                       คริสตกาล แหล่งโบราณคดีเหล่านี้มีความสําคัญมาก เนื่องจากเป็นรากฐานที่นําไปสู่ชุมชนเมืองในสมัย
                           9
                       ต่อมา
                                  ตัวอย่างของแหล่งโบราณคดีในช่วงต้นได้แก่ (ภาพที่ 4.6, 4.7)

                                     โกต (Balakot) Period II บนที่ราบชาย ั งของอ่าว Sonmaiani ชาย ั งมากรัน

                       (Makran)


                                   อั ริ (Amri)  ในแคว้นสินธุ์ อยู่ห่างจาก ั งขวาของแม่น้ําสินธุประมาณ 12  กิโลเมตร
                       แหล่งโบราณคดีดังกล่าวมีอายุย้อนไปประมาณ 3,500  ป ก่อนคริสตกาล การอยู่อาศัยช่วงแรกที่

                       อัมริจัดอยู่ในยุคฮารัปปันช่วงต้น การอยู่อาศัยช่วงที่สองเป็นช่วงต่อ และการอยู่อาศัยช่วงที่สาม
                       เป็นยุคเจริญสุด


                                   โกตดิจิ (Kot Diji) อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอัมริ ห่างประมาณ 160 กิโลเมตร

                       โดยตั้งอยู่บน ั งซ้ายของแม่น้ําสาขาของสินธุ การอยู่อาศัยที่นี่มี 2  ช่วงคือ ช่วงต้นและช่วงเจริญสูงสุด
                       ของวัฒนธรรมฮารัปปัน โดยมีชั้นที่ถูกเผาไฟอยู่ระหว่างกลาง การอยู่อาศัยช่วงต้นกําหนดอายุได้ราว

                       3,300  ป ก่อนคริสตกาล ปราก ร่องรอยของป อมปราการและกําแพงเมืองที่แข็งแรงมั่นคง ก่อด้วย
                       ก้อนหินปูนและอิฐดิบ เมืองแบ่งเป็น 2 ส่วนคือส่วนป อมปราการและส่วนที่อยู่อาศัยซึ่งอยู่ในพื้นที่ที่ต่ํา

                          10
                       กว่า  (ภาพที่ 4.8)

                        9
                         Singh : p.140.
                        10
                         Singh : p.142.
   124   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134