Page 399 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินนเดีย | 391

3. ังงร กากบาท ได้แก่
- า น านที หรร ระ (Paharpuur) ในแคคว้นเบงกอล ทางภาค

ตะวันออกขอองอินเดีย สมัยยปาละ สร้างขขึ้นโดยพระเจ้จ้าธรรมปาละ กษัตริย์องค์ทีที่ 2 แห่งราชววงศ์ปาละ
(ราว ค.ศ. 7770–810/ พ.ศศ. 1313-1353) มีชื่อเดิมว่าาโสมปุระวิหาาร เป็นที่รู้จักกันทั่วไปจากกภาพสลัก

บนแผ่นดินเผผามีจารึกที่ได้้จากการขุดค้้น กล่าวถึงเรื่อองราวเกี่ยวกัับคณะสง ์ขอองศาสนสถานนโสมปุระ

แห่งธรรมปาลละเทวะ
ศาสนสถานนที่ปหรรปุระ มีวิหารอิฐที่ตั้ั้งอยู่บนฐานซึซึ่งประกอบด้ววยลานที่มี

ขนาดความสูงต่าง ๆ กัน มีมีบันไดอิฐขนาาดใหญ่

า ที 8.150 า น านที หรรร ระ

ที า: (Krishnaswwami, 1972, ppl.LXVIILXXIIII)

ศาสนสถานนที่ปหรรปุระปประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก คืคือ (ภาพที่ 8.150-

8.151)
1. ศาสนนสถานองค์กลลาง มีผังรูปกาากบาท (ขนาด 112x96 เมมตร) เป็น

อาคารทรงศิขรสูง (ประมมาณ 22 เมตรร) และกลวง ตั้งอยู่บนลานนยกพื้น 2 ชั้นนบนฐาน ที่ลานยกพื้น
ประดับด้วยแแผ่นภาพดินเผผา (ทั้งหมดจะะมีลานยกพื้นน 3 ชั้น ชั้นล่างคือส่วนของฐฐาน) บันไดททางขึ้นอยู่

ทางทิศเหนือ ที่ลานชั้นบนมีทางเดินประะทักษิณ ป ดล้ล้อมด้วยผนัง

2. คูหาาขนาดเล็ก 1777 หลัง อยู่ภายในกําแพง ซึ่งมีประตูทาางเข้าด้าน
ทิศเหนือ