Page 424 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 416

า ตยกรร บบดราวิเดียน หร อ บบอินเดียใต้
จากหลักฐานโบราณคดีที่เหลืออยู่สามารถแบ่งสถาปัตยกรรมอินเดียใต้แบบดราวิเดียน ได้

107
เป็น 5 ช่วงสมัย ซึ่งสัมพันธ์กับราชวงศ์หลักที่ปกครองอินเดียใต้ 5 ราชวงศ์ ได้แก่

- สมัยราชวงศ์ปัลลวะ ราว ค.ศ. 600-900 (พ.ศ. 1100-1400) เช่น ศาสนสถานที่มา
มัลละปุรัม และกาญจี

- สมัยราชวงศ์โจ ะ ราว ค.ศ. 900-1150 (พ.ศ. 1400-1600) เช่น ศาสนสถานที่
ตันชอร์

- สมัยราชวงศ์ปาณฑยะ ราว ค.ศ. 1100-1350 (พ.ศ. 1600-1850) เช่น ศาสน-
สถานจิทัมพรัม

- สมัยวิชัยนคร ราว ค.ศ. 1350-1565 (พ.ศ. 1850-2065) เช่น ศาสนสถานศรี-

รังคาม
- สมัยนายะกะแห่งมาดุระ ตั้งแต่หลังคริสต์วรรษที่ 15 (หลังพุทธศตวรรษที่ 20) เช่น

ศาสนสถานมาดุระ

เทวาลัยรุ่นแรก ๆ ที่ยังเหลืออยู่ในอินเดียใต้พบในแคว้นทมิ นาดูและกรรณา กะตอน

เหนือในดินแดนทมิ นี้ สถาปัตยกรรมแบบดราวิเดียนพัฒนามาจากพุทธสถานในช่วงต้น มีทั้งเป็นศาสน-
สถานถ้ําและสถาปัตยกรรมกลางแจ้ง สถาปัตยกรรมถ้ําในช่วงหลังคือราว ค.ศ. 500-800 (พ.ศ. 1043-

1343) ส่วนใหญ่สร้างเนื่องในศาสนาพราหมณ์และศาสนาเชน ซึ่งได้รับการอุปถัมภ์จากผู้ปกครองใน

ราชวงศ์ของอินเดียใต้ 3 ราชวงศ์ คือราชวงศ์ปัลลวะแห่งกาญจีทางตะวันออก ราชวงศ์จาลุกยะตะวันตก
แห่งพาทามิ และราชวงศ์ปาณฑยะแห่งมทุไรทางตอนใต้ หลังจากที่ราชวงศ์จาลุกยะแห่งพาทามิ

เสื่อมอํานาจลงในราวศริสต์ศตวรรษที่ 8 (พุทธศตวรรษที่ 13) ราชวงศ์ราษ ระกู ะแห่งมัลเขท

(Malkhed) ขึ้นมามีอํานาจแทน เทวาลัยของอินเดียใต้ก็ได้รับการพัฒนาและแพร่ขยายออกไป
108
ศาสนสถานไกลาสนาถที่เอลโลร่าก็สร้างในสมัยนี้

107
Brown : p.77.
108
Harshananda : p.4.