Page 532 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 532
โบราณคดีอินเดีย | 524 น
า ที 110.10 ระติ าากรร ระโ ิ ัตว า ที ที 10.11 ระ ท ร ทรงเคร ออง
จากก องด กิ าน, น น-เขียน ี ี ดินตากก ห้ง-เขียน ีจจาก องด กิ าาน
อาย ราวคริ ต ตวรร ที 77 ( ท ตวรร ที 12) ราวคริ ต ตวรร ที 7 (( ท ตวรร ทีที 12)
ที า: (Tissot, 11987, 109)
ในสมัยคันธาาระแม้ว่าเราจะะทราบว่าภายยในศาสนสถานนมีการใช้สีเขียยน แต่ก็มีร่องรรอยให้เรา
ได้เห็นเพียงชิ้ช้นส่วนเล็ก ๆ จากภาพ าผนังที่มิราน (MMiran) อายุราววคริสต์ศตวรรรษที่ 5 (พุทธศศตวรรษที่
10) มีลักษณณะใกล้เคียงกับบศิลปะคุปตะะ แต่ก็อาจสัมพันธ์กับภาพเขียนแถบบามิยันในเอเชียยกลาง ซึ่ง
สภาพถูมิอากาศที่แห้งแล้งททําให้ภาพเขียนแบบปูนเป ยยกยังคงสภาพออยู่ได้
เอเชียก าง (Central Assia) (อิทธิพลศิศิลปะแบบคันนธาระ)
ในเอเชียกลาางได้พบแหล่งโบราณคดีที่ได้รับอิทธิพลททางวัฒนธรรมมโดยเฉพาะอยย่างยิ่งทาง
พุทธศาสนาจจากดินแดนคัันธาระหลายแห่งเช่นที่บามิยันและกิซิลล บนหน้าผาทีที่บามิยัน ซึ่งเคยเป็นที่
ประดิษฐานพพระพุทธรูปยืยืนขนาดใหญ่ มีถ้ําซึ่งภายใในปราก ภาพจิตรกรรมจจํานวนมาก เขียนภาพ
พระพุทธรูป พ พระโพธิสัตว์ และมณฑลอันนศักดิ์สิทธิ์ ลักกษณะภาพเขียนสีได้รับอิทธิธิพลจากศิลปะคันธาระ
ผสมผสานกับบศิลปะแบบคุปปตะ (ภาพที่ 110.12-10.15))
