Page 536 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 536
โบราณคดีอินเดีย | 528
า ที 10.17 ้ําอชันตา
การจัดองค ระกอบ า
ภาพจิตรกรรมสมัยคุปตะ-หลังคุปตะในช่วงต้นจะไม่ยอมรับกฎความลึก-ตื้น (perspective)
ที่ว่าวัตถุที่อยู่ห่างไกลออกไปจะมีขนาดเล็กลง หรือรายละเอียดที่อยู่ห่างไกลออกไปย่อมไม่ชัดเจน สิ่งเหล่านี้
ทําให้ภาพดูหนาแน่นสับสน พื้นผนังเกือบทั้งหมดมีภาพเขียนปกคลุมและภาพก็ซ้อนกันอยู่โดยไม่มีการ
แบ่งแยก แต่หากพิจารณาให้ลึกซึ้ง จะเห็นว่ามีการแบ่งแยกกลุ่มภาพด้วยเส้นซึ่งจะนําสายตาของผู้ดูไปยัง
ศูนย์กลางของภาพ แล้วจึงนําออกไปยังขอบนอกของภาพ นอกจากนี้ภาพบริวารของบุคคลสําคัญในภาพก็
เป็นสื่อนําจากภาพกลุ่มหนึ่งไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง รวมถึงการแสดงท่าการเอียงตนและใบหน้าที่หันไปมองยังเป็น
8
ตัวแบ่งกลุ่มของภาพ
8 สุภัทรดิศ ดิศกุล, ศิลปะอินเดีย (กรุงเทพ : องค์การค้าคุรุสภา, 2545), หน้า 171-172.
