Page 596 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 596
โบราณคดีอินเดีย | 588
จากการขุดค้นหลายแห่งพบว่า ภาชนะประเภทนี้มักพบร่วมกับเหรียญตอกลาย
(punchmarked coins) และเหรียญกษาปณ์หล่อที่ไม่มีจารึก เหรียญตอกลายส่วนใหญ่เดิมกําหนดอายุ
ได้ระหว่าง 1,000-200 ป ก่อนคริสตกาล (500 ป ก่อนพุทธกาล-พุทธศตวรรษที่ 3) แต่ปัจจุบันกําหนดให้
อยู่ระหว่างศตวรรษที่ 5-6-ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล (สมัยพุทธกาล)
ที่ตักศิลาพบร่วมกับเหรียญของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ (กําหนดอายุราว 330-300 ป ก่อน
คริสตกาล/ พุทธศตวรรษที่ 2) และในชั้นดินที่ต่ําลงไป แสดงให้เห็นว่าภาชนะประเภทนี้เก่ากว่าสมัย
31
ของอเล็กซานเดอร์คือน่าจะประมาณ 500-600 ป ก่อนคริสตกาล (สมัยพุทธกาล)
ที่เบสนาคาร์ (Besnagar) ค่าอายุ C-14 อยู่ประมาณศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (สมัย
พุทธกาล) เช่นเดียวกับทางตะวันออก (Tamluk, Bangarh, Chandraketugarh, Sisupalgarh) และ
อมราวดีทางใต้ได้ค่าอายุอยู่ที่ระหว่างศตวรรษที่ 5-3 ก่อนคริสตกาล (สมัยพุทธกาล-พุทธศตวรรษที่ 3)
เช่นเดียวกับในเบงกอลตะวันตก
จากการกําหนดอายุด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์จากตัวอย่างที่มาจากภาคต่าง ๆ ของอินเดีย
ได้ข้อสังเกตว่า NBP พบในพิหารตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล (200 ป ก่อนพุทธกาล) เป็นที่นิยม
ในราวศตวรรษที่ 5-6 ก่อนคริสตกาล (สมัยพุทธกาล) และแพร่กระจายไปยังดินแดนอื่น ๆ จนกระทั่งถึง
ราวศตวรรษที่ 1-2 ก่อนคริสตกาล (พุทธศตวรรษที่ 3-4) ดังนั้นอายุของภาชนะประเภทนี้จึงน่าจะอยู่ใน
ราวศตวรรษที่ 7-2 ก่อนคริสตกาล (200 ป ก่อนพุทธกาล-พุทธศตวรรษที่ 3) ไม่ใช่ต้นศตวรรษที่ 6–ต้น
ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ดังที่เคยกล่าวมา) และจากค่าอายุของ NBP ที่โสเนปุร์ และฉิรันท์
32
(Sonepur and Chirand) อาจกล่าวได้ว่า ิหารเ น ห ่งกําเนิดของ าชนะ ระเ ทนี้
ช่วงศตวรรษที่ 5-6 ก่อนคริสตกาลนั้น (ช่วงพุทธกาล) มคธเป็นศูนย์กลางที่สําคัญแห่ง
หนึ่งของกิจกรรมทางศิลปะ ศาสนา และการเมือง ในช่วงศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (สมัย
พุทธกาล) พระพุทธองค์ได้เสด็จ ไปยังพุทธคยา หลังตรัสรู้เสด็จ ไปยังราชคฤห์ เวสาลี และสาร
นาถ จากนั้น หลังทรงประกาศศาสนา (เทศนา) ที่สารนาถแล้วอาจมีการเผยแพร่พุทธศาสนาโดย
พระสง ์ไปยังส่วนต่าง ๆ ของอินเดียและอาจเป็นไปได้ที่พระสง ์เหล่านั้นได้นําภาชนะประเภทนี้
ไปด้วย เมืองต่าง ๆ หลายเมืองที่พบ NBP ก็เป็นศูนย์กลางหรือเมืองสําคัญในช่วงเวลาดังกล่าวด้วย
31
Sahay : p.147.
32 Sahay : p.148.
