Page 599 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 599

โบราณคดีอินเดีย | 591







                       5.  าชนะดินเ า ี ดงขัด ัน (Red Polished Ware)
                                   ัก ณะ – ภาชนะดินเผาประเภทสีแดงขัดมันผลิตจากดินเหนียวเนื้อละเอียดที่มีการ

                       เตรียมดินอย่างดี และเผาไฟสม่ําเสมอ มีการเคลือบน้ําดินที่ผิว
                                  อาย  – เกิดขึ้นหลังวัฒนธรรม NBP มีอายุอยู่ระหว่างต้นคริสตกาล-ราวคริสต์ศตวรรษที่ 3

                       (พุทธศตวรรษที่ 5-8) บางแห่งกล่าวว่าราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล-คริสต์ศตวรรษที่ 5 (พุทธศตวรรษ
                                                      35
                       ที่ 4-10) หรือร่วมสมัยกับศกะ-กุษาณะ
                                  ร   บบ – หลายประเภท ที่แพร่หลายที่สุดคือ ภาชนะประเภทขวดพรมน้ํา (sprinkler)

                       (ซึ่งคงเลียนแบบภาชนะโรมัน มีเนื้อละเอียด ผิวสีแดงและขัดมัน)
                                   ห ่ง – พบหลายแห่งในเสาราษ ระและคุชราต เช่น Vadnagar,  Baroda,  Amreli,

                                                                               36
                       Somnath เป็นต้น เชื่อว่าภาชนะดินเผาประเภทนี้มีกําเนิดแถบคุชราต
                                  บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ําคงคาซึ่งยุคเหล็กอยู่ระหว่างยุคทองแดงกับชั้นวัฒนธรรมของ ศกะ-
                       กุษาณะ ในช่วงต้นของยุคเหล็กเริ่มมีการพบตะกรันเหล็กและเครื่องมือเหล็ก ตั้งแต่ก่อนราชวงศ์โมริยะ

                       ยุคเหล็กตอนปลายพบ NBPW  ต่อเนื่องแต่น้อยลง เริ่มมีสิ่งก่อสร้างด้วยอิฐเผาไฟ บ่อน้ําวงกลม ป อม

                       ปราการ   ช่วงนี้เป็นช่วงของโมริยะ-ศุงคะ จากการขุดค้นที่ Batesvara พบ RPW ในชั้นที่อยู่อาศัยระยะ
                       ที่ III ซึ่งมีอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 1-6 (พุทธศตวรรษที่ 6-11)

                                        - สมัยศุงคะ-กุษาณะ หรือกุษาณะ-คุปตะ หรือสมัยอินโด-โรมัน ช่วงนี้ไม่มี NBPแล้ว
                       ภาชนะดินเผาที่เป็นเอกลักษณ์ของช่วงนี้ (ต้นคริสตกาล) คือ RPW  (กล่าวได้ว่าช่วงนี้อยู่ระหว่างต้น

                       คริสตกาล-ราวคริสต์ศตวรรษที่ 3/ พุทธศตวรรษที่ 5-8) หรือร่วมสมัยกับศกะ-กุษาณะ

                                        - ที่ Rajghat (พาราณสี) พบใน period III กําหนดอายุราว 0-300 AD. ช่วงหลังของ
                       NBP (พุทธศตวรรษที่ 5-9)

                                        - ที่ Tamluk period iv พบภาชนะแบบนี้ (Red Polished ware) ร่วมกับ rouletted
                       ware เป็นช่วงหลังของ NBP

                                        - ที่ Sisupalgarh  ได้พบเศษภาชนะดินเผาแบบนี้ที่มีลายสวัสดิกะและลาย graffiti

                       ร่วมกับเหรียญสมัยกุษาณะ จากการที่ได้พบของสองสิ่งซึ่งมีกําเนิดคนละแห่ง ร่วมกันนี้อาจแสดงว่า มี
                       การนํามาจากดินแดนแถบลุ่มแม่น้ําสินธุตอนล่าง ผ่านมาทางทะเลซึ่งลาย graffiti  อาจเป็นสัญลักษณ์

                                   37
                       เฉพาะของผู้ค้า








                        35
                         Roy : pp.61-66.
                        36
                         Liu, Xinru, Ancient India and Ancient China (Trade and Religious Exchanges AD. 1-600) (New Delhi, 1991), p.29.
                        37 Xinru : p.28.
   594   595   596   597   598   599   600   601   602   603   604