Page 144 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 144
136
ภาพเหมือนของวิมลเกียรติ บนผนังด/านทิศตะวันออกของถ้ำหมายเลข 3 (Wugemiao Grottes)
สมัย Western Xia (1036-1227 A.D.)
(ที่มา: Polyspring, 2002: 208)
จะเห็นได/ว1า ถ้ำตุนฮวง เป`นศูนยLกลางสำคัญทางพุทธศาสนาและศิลปกรรมอันล้ำค1า เริ่มมีการ
ขุดขึ้นตั้งแต1ราวคริสตศตวรรษที่ 4 (จากจารึกที่พบที่ถ้ำนี้กล1าวถึงการมาเยือนของพระภิษุองคLหนึ่งในปÖ
ค.ศ. 366) จากการศึกษาถ้ำต1าง ๆ ในหมู1ถ้ำพระพุทธเจ/า 1000 องคL จำนวน 492 ถ้ำพบว1าถ้ำที่มีอายุ
เก1าสุดอยู1ในสมัยราชวงศLเหลียง (ค.ศ. 422-39) ถ้ำรุ1นหลังอยู1ในราวคริสตศตวรรษที่ 13-14
ในช1วงราชวงศLถัง (ค.ศ. 618-907) ซึ่งเป`นช1วงที่เจริญสูงสุดของถ้ำตุนฮวงนั้น ดังที่กล1าวมาแล/ว
ว1า เนื้อหาของภาพจิตรกรรมที่เป`นที่นิยมในช1วงเวลาดังกล1าว ส1วนใหญ1เป`นเรื่องราวที่มาจากคัมภีรLใน
พุทธศาสนา ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือภาพจิตรกรรมจากคัมภีรL “ไภษัชยไวฑูรยประภาสูตร” ที่เกี่ยวข/องกับ
พระพุทธเจ/าไภษัชยคุรุ (พระพุทธเจ/าแพทยL) ที่เป`นที่แพร1หลายอยู1ในขณะนั้น นอกเหนือจากภาพของ
พระพุทธเจ/าอภิตาภะ (อมิตายุสและสวรรคLสุขาวดี) นอกจากนี้ยังปรากฎภาพจากคัมภีรLอื่น เช1น วิมล
เกียรตินิรเทสสูตร ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับพระพุทธเจ/าแพทยLก็ได/รับความนิยมเช1นกัน สะท/อนให/เห็นถึง
ความตระหนักรู/ในสมัยนั้นถึงความสำคัญของการเยียวยารักษาโรคทั้งร1างกายและจิตใจ นี่คงเป`นสาเหตุ
หนึ่งที่ทำให/ความเชื่อเกี่ยวกับพระองคLพัฒนาและแพร1หลายไปในดินแดนเอเชียกลางและจีน และด/วย
ความนิยมในสมัยราชวงศLถังนี่เองที่แนวคิดเกี่ยวกับพระไภษัชยคุรุคงได/แพร1หลายออกไปยังดินแดนอื่น ๆ
เช1น เนปาล ธิเบต และอาจรวมถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต/ด/วย
