Page 149 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 149
141
ได/ทรงส1งทูตไปยังอินเดีย เมื่อกลับมาได/มีการสร/างอักขระธิเบตขึ้นโดยใช/พื้นฐานอักขระในภาษาพราหมี
ที่นิยมใช/อยู1ในแคชเมียรL มีการกำหนดไวยากรณLภาษาธิเบต และแปลคัมภีรLสำคัญในพุทธศาสนาเป`น
ภาษาธิเบต เช1น การัณฑวยูหสูตร รัตนเมฆสูตร และปาฏิโมกขLสูตร เป`นต/น จึงกล1าวได/ว1าพุทธศาสนา
เขIาสูDธิเบตราวคริสตศตวรรษที่ 7 (ค.ศ. 629) (พุทธศตวรรษที่ 12) ในสมัยของพระเจ/าสองสันกัมโปนี้
ลักษณะพุทธศาสนาในธิเบตเป`นแบบผสมผสานกับความเชื่อพื้นเมืองหรือลัทธิ “บอน” (นับถือผีสาง
เทวดา) คล/ายลัทธิเตVา
แผนที่ประเทศธิเบต
(ที่มา: Beguin, 2009: 257)
ด/วยการที่ธิเบตในขณะนั้นมีอำนาจทางการทหาร ทำให/ประเทศใกล/เคียงหันมาสร/าง
สัมพันธไมตรี เช1น เนปาลและจีน พระเจ/าอังสุวรมัน กษัตริยLเนปาลได/พระราชทานเจ/าหญิงภริคุติ
พระราชธิดาให/อภิเษกเป`นพระชายาของพระเจ/าสองสันกัมโป ซึ่งพระนางทรงนับถือพุทธศาสนาอย1าง
เคร1งครัด จึงทำให/พุทธศาสนาแผ1เข/าสู1 ธิเบตด/วย ส1วนประเทศจีนในขณะนั้น “พระเจ/าถังไท/จง” แห1ง
ราชวงศLถัง ทรงยกเจ/าหญิงเวนเชิง พระราชธิดาให/เป`นพระชายาของพระเจ/าสองสันกัมโปเช1นกัน ซึ่งเจ/า
หญิงก็ทรงนับถือพุทธศาสนาเช1นกัน ชาวธิเบตถือว1าพระเจ/าสองสันกัมโปเป`นอวตารของพระอวโลกิ
เตศวร และพระเจ/าตริสองเดซันเป`นอวตารของพระมัญชูศรี (ฉัตรสุมาลยL กบิลสิงหL ษัฏเสน, 2554: 21)
