Page 147 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 147
139
สวยัมภูนาถเจดียL คัมภีรLอัษฏสหสรีกะ ปรัชญาปารมิตาสูตร และ คันวยูหะสูตร
(ที่มา: Beguin, 2009: 254) คริสตศตวรรษที่ 11-12
(ที่มา: Beguin, 2009: 254)
คัมภีรLที่แพร1หลายคือ คัมภีรLคัณฑวยูหะสูตร (Gandavyuha sutra) ซึ่งเน/นความสำคัญของพระ
อวโลกิเตศวร และคัมภีรLอัษฎสหสรีกะ ปรัชญาปารมิตาสูตร (Astasahasrika Prajnaparamita Sutra)
นอกจากนี้ลัทธิที่ได/รับความนิยมในเนปาลอีกลัทธิหนึ่งคือ ลัทธิการบูชา “วสุธารา” เทพีแห1งความอุดม
สมบูรณL แต1ไม1ปรากฎการนับถือพระไภษัชยคุรุในประเทศเนปาลดังเช1นที่พบในธิเบต ซึ่งพระไภษัชยคุรุ
เป`นพระพุทธเจ/า 1 ใน 5องคLที่ได/รับการนับถือมาก (ทีปùงกร กาศยป โคตมพุทธ เมตไตรยะ และไภษัชย
คุรุ)
