Page 160 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 160
152
ภาพไภษัชยคุรุ บนตังกะ ราว ค.ศ. 1790
(ที่มา: Pal, 1969: 140)
จากที่กล1าวมาแสดงให/เห็นว1าธิเบตได/รับพุทธศาสนาจากอินเดียราวคริสตศตวรรษที่ 7 (พุทธ
ศตวรรษที่ 12) โดยนำมาผสมผสานกับลัทธิบอนซึ่งเป`นลัทธิพื้นเมือง จากนั้นก็มีการรับพุทธศาสนาจาก
จีนเข/ามาด/วย (ทำให/พุทธศาสนาในธิเบตมีลักษณะเฉพาะตัว) นิกายหลักคือ มหายานและมหายาน
ตันตระ บางช1วงเวลาที่ธิเบตมีอิทธิพลทางการเมืองเหนือดินแดนประเทศจีนจึงทำให/มีความสัมพันธLกับ
ศูนยLกลางศิลปกรรมทางพุทธศาสนาที่สำคัญของจีน คือ ถ้ำตุนฮวงด/วย ต1อมาพุทธศาสนาแบบธิเบตจาก
เมืองสัมภล (Sambhala) ในแอ1งทาริม ถูกนำเข/าไปยังอินเดีย จึงอาจเห็นได/ว1าลักษณะพุทธเทพ-เทพี
แบบธิเบตปรากฎในอินเดียด/วยในระยะหลังลงมา
หากศึกษาประวัติศาสตรLการเมืองและพุทธศาสนาในประเทศธิเบต รวมถึงลักษณะประติมาน
วิทยา คติความเชื่อ (อักโษภยะ วัชรปาณี) ของธิเบตแล/ว จะเห็นความคล/ายคลึงกับที่ปรากฏในเขมร
มากกว1าที่จะเป`นเนปาล แต1เป`นที่น1าสังเกตว1าความนิยมนับถือพระไภษัชยคุรุในธิเบตปรากฎมากในช1วง
คริสตศตวรรษที่ 12 ลงมา
