Page 165 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 165
157
ปรากฎขึ้นในกัมพูชาขณะนั้น เชFน การยกยFองบูชาพระโพธิสัตว^อวโลกิเตศวร พระวัชรสัตว^ และ
พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา พระพุทธเจCาแพทย^ซึ่งมีความโดดเดFนมากในสมัยนี้
พุทธตันตระในประเทศกัมพูชามีมาตั้งแตFพุทธศตวรรษที่ 15 ในภาคกลางของเขมร และ
กลายเปQนศาสนาประจำรัฐในสมัยพระเจCาชัยวรมันที่ 7 ในพุทธศตวรรษที่ 18 ในขณะที่ จิรพัฒน^
ประพันธ^วิทยา กลFาววFารFองรอยของพุทธตันตระปรากฏในเขมรตั้งแตFพุทธศตวรรษที่ 14 (ดังปรากฏใน
จารึกสดíกกíอกธม 2 พบที่จังหวัดสระแกCว ประเทศไทย) (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน จิรัสสา คชาชีวะ,
2559)
จากการศึกษาหลักฐานโบราณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนาที่พบในกัมพูชาในชFวงเวลานี้
ประกอบกับประวัติศาสตร^ของกัมพูชา เปQนที่เชื่อกันวFาพุทธศาสนาวัชรยานตันตระในกัมพูชา (สFวนหนึ่ง)
นFาจะไดCรับมาจากชวา ดังที่ไดCพบประติมากรรมรูปเคารพหลายชิ้นที่มีความคลCายคลึงกัน (อีกสFวนหนึ่ง
อาจไดCรับมาจากอินเดียโดยตรง) แตFเปQนที่นFาสังเกตวFาคติแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจCาแพทย^และการ
สรCางรูปเคารพของพระไภษัชยคุรุ กลับไมFปรากฎในชวา ? ดังนั้นจึงเปQนประเด็นปîญหาที่นFาสนใจวFา
แนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจCาแพทย^ในกัมพูชาอาจไดCรับมาจากแหลFงอื่นดCวย เชFน จีน เนปาล และธิเบต
(ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับพุทธศาสนามหายานตันตระในกัมพูชา ใน จิรัสสา คชาชีวะ, 2559)
แนวคิดเกี่ยวกับโรงพยาบาลของพระเจ:าชัยวรมันที่ 7
ฟïลิปปñ สแตร^น มีความเห็นวFา ศาสนสถานประจำโรงพยาบาลของพระเจCาชัยวรมันที่ 7 นFาจะ
สรCางขึ้นหลัง ค.ศ. 1191 (พ.ศ. 1734) ซึ่งในชFวงเวลาดังกลFาวมีแนวความคิดที่วFา พระโพธิสัตว^อวโลกิ
เตศวรทรงเปQนผูCรักษาโรค (Stern, 1965: 103-104 อCางถึงใน จรรยา มานะวิท, 2541 และดู บรูโน
ดาแชงส^ และโคลดชาร^ค ใน การคCนควCาวิจัยทางโบราณคดีในประเทศไทย, 2534)
ทิพย^วรรณ วงศ^อัสสไพบูลย^ (2555) ซึ่งไดCทำวิทยานิพนธ^ระดับปริญญาโทในหัวขCอ “การศึกษา
รFองรอยของบCานเมืองโบราณบริเวณใกลCเคียงศาสนสถานประจำโรงพยาบาล สมัยพระเจCาชัยวรมันที่ 7
ในเขตจังหวัดนครราชสีมา สุรินทร^ และ บุรีรัมย^” ไดCรวบรวมแนวคิดของนักวิชาการหลายทFานที่ไดC
กลFาวถึงมูลเหตุการสรCางโรงพยาบาลไวCหลายประการ ดังเชFน เซเดส^ ไดCตั้งขCอสันนิษฐานโดยพิจารณา
จากภาพสลักที่ปรากฎบนหนCาบันของศาสนสถานประจำโรงพยาบาลที่ปราสาทตาแกCวเมืองพระนคร
ซึ่งคลCายคลึงกับที่ปราสาทบายน และไดCรับการตีความวFาแสดงถึงการรักษาโรคเรื้อน วFาเหตุที่พระเจCา
ชัยวรมันที่ 7 ทรงสรCางโรงพยาบาลจำนวนมากนั้น เนื่องจากทรงมุFงหวังวFา การบำเพ็ญพระกุศลเชFนนี้จะ
ทำใหCพระองค^หรือพระราชวงศ^ (องค^ใดองค^หนึ่ง) ทรงบรรเทาจากโรครCายดังกลFาว ในขณะที่รุFงโรจน^
ภิรมย^อนุกูล มีความเห็นวFา แมCวFาจิวตากวนจะเคยบันทึกไวCวFา เคยมีพระราชาเขมรพระองค^หนึ่งเคยเปQน
โรคเรื้อน แตFก็มิไดCระบุวFาเปQนพระองค^ใด ดังนั้นเรื่องดังกลFาวอาจเปQนเพียงเรื่องที่เลFาสูFกันฟîงตFอ ๆ มา
เทFานั้น (ทิพย^วรรณ วงศ^อัสสไพบูลย^, 2555: 19)

