Page 166 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

158

ภาพสลักนูนต่ำที่ปราสาทบายน แสดงภาพการรักษาผูCเจ็บปâวย
(ที่มา: Latinis et al, 2017: 86)

ในขณะที่ นิพัทธ^ แยCมเดช ผูCที่ไดCทำการศึกษาจารึกสมัยพระเจCาชัยวรมันที่ 7 (โดยเฉพาะ
อยFางยิ่งจารึกตาพรหมและจารึกพระขรรค^) มีความเห็นวFา แนวคิดดังกลFาวของพระเจCาชัยวรมันที่ 7

สืบเนื่องและดำเนินรอยตามพระเจCาอโศกมหาราชแหFงอินเดีย (ธรรมิกราช) (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน

นิพัทธ^ แยCมเดช, 2558) โดยนิพัทธ^ มีความเห็นวFา พระเจCาชัยวรมันที่ 7 ทรงนำหลักธรรมธรรมมิกรา
ชของพระเจCาอโศกมายึดมั่นเปQนแนวทางปฏิบัติสำหรับการปกครอง (ดังที่ Louis Finot, 1903 เคยตั้ง

ขCอสังเกตไวC)
ที่นFาสนใจคือ จากการศึกษาจารึกของพระเจCาอโศกมหาราชเปรียบเทียบกับจารึกของพระเจCา

ชัยวรมันที่ 7 นิพัทธ^ แยCมเดช พบวFาจากจารึกของพระเจCาอโศกมหาราช แสดงใหCเห็นวFาพระองค^ทรง

ปกครองทวยราษฎร^แบบพFอปกครองลูก ทรงถือประโยชน^สุขของประชาชนเปQนที่ตั้ง จัดการเรื่อง
สาธารณประโยชน^และสังคมสงเคราะห^ใหCแกFราษฎร เชFน การขุดสระน้ำ การสรCางที่พักคนเดินทาง

สรCางโอสถศาลา และสถานพยาบาลสำหรับคนและสัตว^ ทรงชFวยเหลือสรรพสัตว^ทั้งหลายดCวยการไมF
เบียดเบียนโดยเฉพาะอยFางยิ่งการฆFาเพื่อบูชายัญ สอดคลCองกับจารึกอาโรคยศาลา ของพระเจCาชัยวรมัน

ที่ 7 เชFน จารึกปราสาทตาเมือนโตíจ และจารึกทรายฟอง (นิพัทธ^ แยCมเดช, 2558: 190) ที่สะทCอน

อุดมการณ^ของพระองค^ในการสFงเสริมคุณภาพชีวิตของทวยราษฎร^
ตัวอยFางเชFน จารึกของพระเจCาอโศกมหาราช หลักหนึ่งที่กลFาวถึงการบริการดCานสาธารณสุข

เพื่อรักษาผูCเจ็บปâวย และปศุสัตว^ ปรากฎในจารึกฉบับที่ 2 ความวFา

“ในสถานที่ทั้งปวงนั้น พระเจCาอยูFหัวปริยทรรศี ผูCเปQนที่รักแหFงทวยเทพไดCโปรดใหCจัดบริการใน
ดCานเวชกรรมไวC 2 ประการ คือ การรักษาโรคของมนุษย^ประการหนึ่ง การรักษาโรคของปศุสัตว^ประการ

หนึ่ง