Page 52 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 52

44






                     สวรรค1ของพระไภษัชยคุรุ: แนวคิดเกี่ยวกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หรือพุทธเกษตร (Pure Lad)

                            พระสูตร “ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา” ได+บรรยายถึงโลกธาตุต.าง ๆ 7 แห.ง (ของพระพุทธเจ+า

                     ทั้งหลาย) ที่อยู.ห.างไกลออกไปจากโลกนี้ โลกธาตุเหล.านี้มีความวิจิตรงดงาม มีความสุขสบายไร+ทุกขC
                     แสดงให+เห็นแนวคิดหรือความเชื่อเกี่ยวกับ “พุทธเกษตร” หรือ “โลกธาตุ” ที่มีอยู.ในขณะนั้น (ซึ่งแท+ที่

                     จริงแล+วพุทธเกษตรอยู.ภายในใจสรรพสัตวCเองทั้งสิ้น) ซึ่งเมื่อศึกษาจากคัมภีรCต.าง ๆ ที่ปรากฏอยู. เช.น

                     สัทธรรมปุณฑริกสูตร ที่สันนิษฐานว.าเขียนขึ้นตั้งแต.ก.อนคริสตศตวรรษที่ 4 นั้นมีเนื้อหาหลักที่แสดงถึง
                     ความเชื่อเรื่องพุทธเกษตร (ของพระอมิตาภะ) อย.างชัดเจน และเมื่อศึกษาใจความในคัมภีรCไภษัชยคุรุ

                     แล+วจะเห็นว.า พุทธเกษตรของพระไภษัชยคุรุเปXนส.วนที่ขยาย หรือเปXนพัฒนาการมาจากพุทธเกษตรของ
                     พระอมิตาภะ หรืออีกแง.หนึ่งจะเห็นได+ว.าสังคมขณะนั้น นิยมหรือให+ความสำคัญกับพุทธเกษตรของ

                     พระอมิตาภะมาก.อน
                            ค.อนข+างชัดเจนว.าแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจ+าแพทยC – ไภษัชยคุรุ ที่มีพุทธเกษตร (สวรรคC

                     อภิรดี-ของพระพุทธเจ+าอักโษภยะ) อยู.ทางทิศตะวันออกนั้น พัฒนามาจากแนวคิดเกี่ยวกับสวรรคCสุขาวดี

                     ของพระพุทธเจ+าอมิตาภะ (ซึ่งการนับถือพระพุทธเจ+าอมิตาภะได+รับการนับถืออย.างมากในเอเชียกลาง
                     ตั้งแต.คริสตศตวรรษที่ 2 (พุทธศตวรรษที่ 7) ดังที่ปรากฎการแปลคัมภีรCสุขาวดีวยุหะสูตรเปXนภาษาจีน

                     ฉบับแรกตั้งแต. ค.ศ. 147-170 โดย An Shih-kao (เปXนชาวปารCเถียน) ที่เมืองโลหยัง ในชื่อ อมิตายุส-

                     สูตร ฉบับที่ 2 ค.ศ. 147-186) และฉบับที่ 3 (ค.ศ. 223-253) แปลโดยชาวสิเถียน)
                            ตามคัมภีร1กลaาววaา สวรรค1ของพระไภษัชยคุรุ - พระพุทธเจ+าแพทยC คือ “อภิรดี” ตั้งอยู.ทาง

                     ทิศตะวันออก พุทธเกษตรหรือสวรรคCของพระไภษัชยคุรุนี้สร+างด+วยไพฑูรยC อันมีความหมายว.า

                     “ปราศจากมลทิน” จากการที่สวรรคCนี้อยู.ทางทิศตะวันออก ทำให+พระองคCได+รับคุณลักษณะบางประการ
                     ของอักโษภยะซึ่งสถิตอยู.ทางทิศตะวันออกเช.นกัน สีของดินแดนนี้รวมทั้งกายของพระองคCเปXนสีไพฑูรยC

                     คือ น้ำเงินเข+ม เช.นเดียวกับสีของลาปèส ลาซูลิ (Lapis Lazuli) อันเปXนที่รู+จักกันว.าเปXนสีของอักโษภยะ
                     ในสวรรคCไพฑูรยCนี้เปXนที่อยู.ของพระโพธิสัตวCจำนวนมาก ที่สำคัญคือ พระโพธิสัตวCสุริย-ไวโรจนะ และ

                     จันทร-ไวโรจนะ ทั้งสองพระองคCทรงไว+ซึ่งสมบัติอันบริสุทธิ์แห.งธรรมะของพระไภษัชยคุรุ


                            เหตุใดสวรรค1พระไภษัชยคุรุจึงมีสีไพฑูรย1 (เหตุใดลาปñส ลาซูลิ จึงเปsนสัญลักษณ1ของ

                            พระไภษัชยคุรุ)
                            คำว.า “ไวฑูรยะ หรือ ไพฑูรยC” ในภาษาสันสกฤต ซึ่งหมายถึง ลาปèสลาซูลิ หรือหินตาแมว

                     (beryl or cat’s eye gem) เปXนรัตนชาติกึ่งสูงค.า (semi-precious stone) มีสีน้ำเงินเข+ม – ไพฑูรยC

                     ถือเปXนของมีค.ามาตั้งแต.โบราณซึ่งมีแหล.งวัตถุดิบในประเทศปากีสถาน และอัฟกานิสถาน แหล.งสำคัญ
                     ของลาปèส ลาซูลิ อยู.ที่ Badakhshan ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน มีการขุด

                     เหมืองมากว.า 6,000 ปê และเปXนสินค+าที่สำคัญของดินแดนนี้ เพราะนอกจากจะมีสีสรรที่สวยงามแล+ว

                     ยังเชื่อกันว.า ลาปèส ลาซูลิ มีคุณสมบัติพิเศษหลายประการ เช.น ในอียิปตCโบราณเชื่อว.าพลังของลาปèส
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57