Page 75 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

67

ที่ตั้งทางภูมิศาสตร;

บริเวณตอนเหนือของอินเดียและธิเบต ระหว0างอิหร0านและจีน เปLนผืนดินกว-างที่ถูกตัดแบ0งออก

ด-วยภูเขาและทะเลทราย เปLนเส-นทางผ0านของการค-า หรือเส-นทางที่เรียกกันว0า เส-นทางแพรไหม
เปLนเครือข0ายของเส-นทางกองคาราวาน เปLนที่บรรจบกันระหว0างช0องเขาปามีรPและการาโกรัมทาง

ตะวันตก เทือกเขาปามีรP เปLนเทือกเขาในเอเชียกลางอยู0ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทาจิกิสถาน

(Tajikistan) เปLนจุดเชื่อมต0อของทิวเขาหิมาลัยกับเทียนชาน การาโกรัม คุนลุน ฮินดูกูช สุไลมาน และ
ฮินดูราช เปLนหนึ่งในยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก ส0วนเทือกเขาฮินดูกูช เปLนเทือกเขาที่ขยายตัวต0อจาก

เทือกเขาการาโกรัมไปทางตะวันตก มีความยาวประมาณ 800 กิโลเมตร อยู0บริเวณรอยต0อของประเทศ
ปากีสถานกับประเทศอาฟกานิสถาน

ดินแดนเอเชียกลาง ซึ่งเปLนดินแดนที่อยู0ระหว0างอิหร0านและจีนนี้ แบ0งอย0างคร0าว ๆ ได-เปLน 2

ส0วนคือ เอเชียกลางฝKLงตะวันตก (West Central Asia) ได-แก0ดินแดนแถบโซกเดียนาและแบคเตรีย
(Sogdiana and Bactria) ซึ่งปTจจุบันคือ อาฟกานิสถาน และทางตะวันออกของปามีรP บริเวณตีนเขา

เทียนซาน และ เอเชียกลางฝKLงตะวันออก (East Central Asia) (The Tarim Basin บริเวณมณฑล
ซินเกียง ของจีน) บริเวณดังกล0าวเปLนศูนยPกลางพุทธศาสนาตั้งแต0ต-นคริสตกาล จนกระทั่งอิสลามเข-ามา

รุกรานดินแดนเหล0านี้

หากแบ0งตามกลุ0มคนที่อาศัยอยู0ในดินแดนเอเชียกลางอาจแบ0งออกได-เปLน 2 โซน คือ
1. บริเวณที่เปLนที่อยู0ของพวกเร0ร0อน แถบทุ0งหญ-าสเตปปÜตอนเหนือ (ตั้งแต0ตอนใต-ของรัสเซีย)

หนึ่งในกลุ0มชนดังกล0าวคือพวกสิเถียน ซึ่ง Mcgovern กล0าวว0าเปLนพวกอารยัน ในอินเดีย

และเปอรPเซียรู-จักกันในชื่อว0า ศกะ
2. บริเวณที่เปLนที่อยู0ของกลุ0มชนที่ตั้งรกรากมั่นคงอยู0ทางตอนใต-

คัมภีรPปุราณะ บันทึกไว-ว0า พวกศกะ มีชัยเหนือพวกยะวะนะ (กรีก) และเดินทางลงไปทางใต-
และเข-าครอบครองแคชเมียรPหรือกปâศะ หลักฐานที่เชื่อถือได-ของจีนกล0าวว0า พวกศกะนี้ได-เดินทางเข-าสู0

อินเดียไม0ก0อนศตวรรษที่ 1 ก0อนคริสตกาล โดยได-เดินทางเข-าสู0แคชเมียรPและปTญจาบราว 110 ป]ก0อน

คริสตกาล หลังจากนั้นก็แพร0กระจายไปทั่วอินเดียเหนือ (Saha, 1970: 13-14)
ในขณะที่พวกยู-ชิหP เดินทางไปทางตะวันตกและเข-าครอบครองบัคเตรีย หลังจากนั้นแบ0งเปLน

5 กลุ0ม หนึ่งในนั้น คือ พวกกุษาณ ซึ่งมีผู-นำคือ Kadphises มีชัยและเปLนใหญ0เหนือกลุ0มอื่น ๆ เปLนผู-
ก0อตั้งราชวงศPกุษาณะ ต0อมาในสมัยของกุชุลา (Kujula) ชนกลุ0มนี้ได-เดินทางลงใต-สู0เทือกเขาฮินดูกูช

เข-าครอบครองแถบที่ราบคาบุล ซึ่งปTจจุบันคือ อาฟกานิสถาน หลังจากนั้นเข-าสู0ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

ของอินเดียในสมัยของวีมะ (Wima) และมีชัยเหนือดินแดนลุ0มแม0น้ำสินธุ โดยพระเจ-ากนิษกะเปLน
กษัตริยPองคPที่สาม (ครองราชยPในช0วงคริสตศตวรรษที่ 1) ได-ทำให-ราชวงศPกุษาณะมั่นคงขึ้นและเดิน

ทางเข-าสู0ดินแดนแถบลุ0มแม0น้ำคงคาและลงไปทางใต- ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียที่กุษาณะเข-า

ครอบครองก็คือ ดินแดนที่รู-จักกันว0า คันธาระ