Page 78 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 78

70






                            จากแผนที่จะเห็นเส-นทางติดต0อจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย หรือ แถบแคว-น

                     คันธาระ (ปากีสถานปTจจุบัน) เข-าสู0อาฟกานิสถาน จากนั้นเดินทางเข-าสู0เอเชียกลางที่ประกอบด-วยแคว-น

                     ต0าง ๆ คือ เตอรPกเมนีสถาน (Turkmenistan) ทาจิกีสถาน  (Tajikistan) คาซัคสถาน (Kazakhstan)
                     และกีรPจีสถาน (Kyrgyzstan)

                            ตามแคว-นต0าง ๆ ที่กล0าวมา ปรากฏร0องรอยของชุมชนโบราณที่มีหลักฐานทั้งโบราณสถาน

                     โบราณวัตถุจำนวนมากที่แสดงถึงการนับถือพุทธศาสนาในช0วงระยะเวลาหนึ่ง โดยเฉพาะอย0างยิ่งในช0วง
                     ของการเผยแพร0พุทธศาสนาราวศตวรรษที่ 2 ก0อนคริสตกาล – คริสตศตวรรษที่ 4 (พุทธศตวรรษที่ 3-9)

                     ช0วงที่พุทธศาสนารุ0งเรืองอยู0ในดินแดนแถบนี้อยู0ในสมัยราชวงศPกุษาณะ จากหลักฐานโบราณคดีแสดงให-
                     เห็นอย0างชัดเจนว0า ในสมัยกุษาณะโดยเฉพาะอย0างยิ่งรัชกาลพระเจ-ากนิษกะ พุทธศาสนา (นิกายสรรวา

                     สติวาทที่ถูกขับไล0มาจากแถบลุ0มแม0น้ำคงคา) เจริญรุ0งเรืองอย0างมากอยู0ในดินแดนคันธาระทางตะวันตก

                     เฉียงเหนือของอินเดีย และในช0วงเวลาดังกล0าวเช0นกันที่พุทธศาสนาจากดินแดนนี้ได-แพร0หลายออกไปยัง
                     ดินแดนเอเชียกลาง

                            ดังที่กล0าวแล-วว0า เอเชียกลางเปLนดินแดนสำคัญที่อยู0ระหว0างตะวันตกและตะวันออก
                     เปLนเส-นทางผ0านจากตะวันตกเข-าสู0จีนและอินเดีย เช0นเดียวกับในทางกลับกัน การค-าและศิลปวัฒนธรรม

                     ก็สามารถแพร0กระจายจากแหล0งอารยธรรมอินเดียไปสู0ตะวันตกและจีนโดยผ0านดินแดนเอเชียกลางนี้

                            เส-นทางตักศิลา-บามิยันและบัลขP ในสมัยโบราณเปLนเส-นทางหลักที่ใช-ติดต0อจากอินเดียไปยัง
                     เอเชียกลาง นับศตวรรษที่การค-าไปจากอินดียและเข-ามาสู0อินเดียด-วยเส-นทางนี้ จากตักศิลา ผ0านช0องเขา

                     ไคเบอรPไปบามิยันข-ามเทือกเขาฮินดูกูชไปสู0บัลขP (Balkh) (บัลขP ปTจจุบันคือเมืองบัลขP (Balkh) ซึ่งอยู0ทาง

                     ตะวันตกของเมือง Mazar-I Sharif ภาคเหนือของอาฟกานิสถาน)
                            ตอรPขัม (Torkham)  เปLนเมืองที่เปLนจุดผ0านของเส-นทางจากปากีสถานไปสู0อาฟกานิสถาน

                     จากที่นี่ถนนจะไปสู0เมืองจาลาลาบัด ซึ่งครั้งหนึ่งเปLนแหล0งของพุทธสถานจำนวนมาก
                            จากบัลขPถนนมุ0งสู0ตะวันออกไปตามเส-นทางที่รู-จักกันในชื่อ “ระเบียงวขัน - Wakhan

                     Corridor”  ผ0านแอ0งปารมีรPและทาริมไปตามเส-นทางกัสคารP (Kashgar) ยรรกันดP หรือโขตาน (Yarkand

                     or Khotan) เข-าสู0จีน
                            อีกเส-นทางหนึ่งจากบัลขPมุ0งไปทางเหนือสู0เทอร;เมซ (Termez) ปTจจุบันคืออุซเบกิสถาน

                     (Uzbekistan) หรือไปทางตะวันออกผ0านกุนดุซ (Kunduz) ไปยังษาหPริตุซ (Shahrituz) (ปTจจุบันคือ
                     Tajikistan) จากนั้นก็เข-าไปยังเมืองอื่น ๆ ในเอเชียกลาง

                            ทางตะวันตก ถนนจากบัลขPมุ0งไปยังทะเลทรายกะระกุม ( Karakum desert) เข-าสู0ดินแดนของ

                     เมอฟÜ (Merv) (ปTจจุบันคือ Turkmenistan)
   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83