Page 298 - วัชรยานยันตระ
P. 298
โบเลส (Boeles) ได้ท าการศึกษาคัมภีร์เหวัชระตันตระ (Hevajra-
Tantra) และเหวัชระเสกปรกริยา (Hevajrasekaprakriya) ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่มี
ความน่าสนใจมาก ท าให้เราเข้าใจถึงปรัชญาที่แฝงอยู่ในรูปเคารพต่างๆ ใน
วัชรยานตันตระได้ชัดเจนมากขึ้น คัมภีร์กล่าวถึงการรวมกันของเหวัชระ 8
พักตร์ กับปรัชญา (ศักติ) คือ ไนราตมยา (Nairatmya) ภายในมณฑล
ศักดิ์สิทธิ์ และการปรากฏขึ้นของเทพีทั้ง 8 หรือที่บางครั้งเรียกกันว่าเป็น
“ผลผลิต” (ของการรวมกัน) (Snellgrove 1959 อ้างถึงใน Boeles, 1966: 21)
ดังนี้
(13) “ ---- ภายในวงล้อม (มณฑล) เรารวมกันด้วย
ความสุข, เคารี (Gauri) ปรากฏขึ้นแล้วไปประจ าอยู่ที่
ประตูทางทิศตะวันออก จากนั้น จากการรวมกันของเรา
“เจารี (Cauri)” ปรากฏขึ้นและเข้าดูแลรักษาประตูด้าน
ทิศใต้ จากนั้น “เวตาลี (Vetali)” ผู้ท าลายหมู่มาร ปรากฏ
ขึ้นทางทิศตะวันตก, “ฆัสมรี (Ghasmari)” ที่มีลักษณะ
ดุร้าย ทางทิศเหนือ, “ปุกกสี (Pukkasi)” ทาง
ตะวันออกเฉียงเหนือ, “ศวรี (Savari) ทิศตะวันออก
เฉียงใต้, “จัณฑาลี (Candali)” ทิศตะวันตกเฉียงใต้ และ
“โทมพินี (Dombini)” ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ”
คัมภีร์ดังกล่าวได้อธิบายลักษณะรูปเคารพต่างๆ ที่กล่าวมาไว้อย่าง
ละเอียดด้วย ซึ่งท าให้โบเลสตีความประติมากรรมขนาดเล็กทั้งสองที่พบว่า
องค์แรกน่าจะหมายถึง “เจารี” ผู้ดูแลรักษาทิศใต้ ดังที่อรรถกถาของเหวัชระ-
ตันตระอธิบายไว้ คือ กลองขนาดเล็ก (ฑมรุ) ที่นางถือไว้ในมือขวา เพื่อท าให้
เกิดเสียงแห่งความว่างที่สมบูรณ์ (ศูนยตา) ขณะที่สัตว์ที่อยู่ในมือซ้าย คือ
่
หมูปา เพื่อท าลายซึ่งความหลงผิด (มายา?) ด้วยเขี้ยว ส่วนซากศพที่อยู่ใต้
เท้าของเทพีคือ พระอินทร์ องค์ที่ 2 คือ จัณฑาลี (Candali) ซึ่งเป็นผู้รักษา
288
