Page 330 - วัชรยานยันตระ

ั่
ซึ่งทางฝงอินเดียมีเมืองที่มีการนับถือพุทธมหายานตันตระที่ส าคัญ คือ
ั
ไมนามตี หรือปฏฏิเกรา (Pattikera)
ในส่วนของพุทธศาสนาในอาระกันนั้น ตามความเชื่อของชาวอาระ

กันกล่าวว่าพระพุทธองค์เคยเสด็จมาที่นี่ ส่วนพงศาวดารเมียนมากล่าวว่า
หลังการสังคายนาครั้งที่ 3 ได้มีสมณทูตฉายา “มหาเรวัต” ได้เดินทางมายัง
ดินแดนมหิงสกะ มณฑล (Mahimsaka Mandala) ซึ่งมีการตีความว่า
หมายถึง อาระกัน (Arakan) ส าหรับหลักฐานทางโบราณคดีที่อาระกัน ได้พบ
จารึกภาษาบาลีและสันสกฤต ประมาณ 50 ชิ้น เขียนด้วยอักษรคุปตะ

เทวนาครี และอักษรก่อนเบงกาลี ที่มีอายุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 10-15
(ซึ่งอยู่ในสมัยเมืองเวสาลี) ส่วนภาษาที่ใช้นั้นเป็นภาษาบาลีและสันสกฤต
(ไม่พบภาษาพื้นเมืองเลย) จารึกส่วนใหญ่ที่พบที่เวสาลีเป็นจารึกคาถาเย
ธมมา ใช้อักษรแบบคุปตะ มากกว่า 30 ชิ้น (จารึกเย ธมมา 22 ชิ้น และจารึก
เย ธมมาบนสถูป 8 ชิ้น) (Kyaw Minn Htin, 2011: 389)
สถูปจ าลองเหล่านี้ส่วนมากพบบริเวณหุบเขากะละทัน (Kaladan

valley) ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองธัญญวดีและเวสาลี จากจารึกบนสถูปจ าลอง
แสดงให้เห็นว่าสถูปเหล่านี้น่าจะสร้างขึ้นประมาณพุทธศตวรรษที่ 10-11
ส่วนใหญ่เขียนเป็นภาษาสันสกฤต หลักหนึ่งจากเวสาลีเทียบได้กับคาถา
เย ธรรมาภาษาสันสกฤตจากคัมภีร์ “อารย-ประตีตย สมุตบาท สูตร”(Arya-

Pratityasamutpada sutra) ของธิเบต นอกจากนี้จารึกเย ธมมาของอาระกัน
ยังคล้ายคลึงกับจารึกภาษาสันสกฤตจากยูนนานในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-
13 แสดงให้เห็นถึงการติดต่อสัมพันธ์ของสมณทูตระหว่างอาระกัน เบงกอล
ตะวันออก อัสสัม และยูนนาน ในช่วงนี้ (Kyaw Minn Htin, 2011: 402) การ
ติดต่อสัมพันธ์กับดินแดนเหล่านี้ (โดยเฉพาะจีน ธิเบต) น่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่
ท าให้เมียนมาได้รับอิทธิพลพุทธตันตระเข้ามาไม่มากก็น้อย

320