Page 85 - วัชรยานยันตระ
P. 85
สัญลักษณ์ของควำมสมบูรณ์ และในฐำนะเครื่องมือของพระในวัชรยำน
ขณะท ำพิธีกรรม โดยพระจะถือวัชระในมือขวำและฆัณฏำในมือซ้ำย
กำรประกอบพิธีจะท ำให้ได้มำซึ่งพลังแห่งเทพอันสูงส่ง ซึ่งจะเปลี่ยนพระผู้นั้น
ไปสู่ปรำกฎกำยที่มีชีวิตอันสมบูรณ์สูงสุด
3. ศังขะ (Shankha) (ภำษำไทยใช้ “สังข์”)
่
ในอินเดียโบรำณ สังข์มีกำรใช้งำน 2 ประเภท คือ ใช้เปำในกำร
ออกศึกสงครำม (เช่นปรำกฏอยู่ในมหำภำรตะ) และกำรใช้เป็นอุปกรณ์ใน
กำรอภิเษก (สรงน ้ำ) ส ำหรับประกำรหลังมักมีกำรท ำเลียนแบบของจริงด้วย
่
วัสดุมีค่ำ เช่น เงิน และทอง ส ำริด และเครื่องเคลือบ สังข์ถูกใช้เป็นเครื่องเปำ
(แตร) ในกำรเรียกผู้นับถือ (สำวก) และกระตุ้นเสียงแรกแห่งกำรสร้ำง
นอกจำกนี้ ยังใช้เป็นภำชนะบรรจุน ้ำศักดิ์สิทธิ์ (น ้ำมนตร์) ในกำร
อภิเษก (สรงน ้ำ) รูปเคำรพของเทพ ในกำรสวดสรรเสริญ ดังเช่นที่ปรำกฏใน
“เหวัชระ-เษกปรกรียะ – Hevajrasekaprakriya” คู่มือหรือคัมภีร์ในกำร
ประกอบพิธีกรรม ที่เหลืออยู่จำกฉบับแปลภำษำจีน (Guy, 2010: 112)
สังข์ (รวมทั้งวัชระและฆัณฏา) อยู่ที่ University of California, Berkeley
(ที่มา: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Ritual_instrument,_TibetoChinese,
_18th_century,_conch_shell,_gilt_copper,_silk,_pearls,_with_vajra_and_bell_-
_Berkeley_Art_Museum_and_Pacific_Film_Archive_-_DSC04048.JPG)
75
