Page 111 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 111
บทที( 5 กําเนิดและวิวัฒนาการของสัตว์ตระกูลไพรเมต 104
การที(กระดูกของ ไจแจนโทพิเทคัส มีขนาดใหญ่มาก จึงมีผู้ทดลองสร้างหุ่นจําลอง
ขึ?นมา และพบว่าไจแจนโทพิเทคัสตัวใหญ่มาก ใหญ่กว่ามนุษย์ปรกติเกือบ 3 เท่า (รูปที(
5.21)
รูปที( 5.21 หุ่นจําลองของ ไจแจนโทพิเทคัส เปรียบเทียบกับมนุษย์ปัจจุบัน
การมีอยู่ของ ไจแจนโทพิเทคัส ในเอเชียได้รับการยืนยันอีก โดยในปี 1968 มี
ชาวนาอินเดียคนหนึ(งนํากระดูกขากรรไกรล่าง 3 ชิ?นซึ(งเขาเก็บได้ในพื?นที(ทางตอนเหนือ
ของอินเดียมาให้นักไพรเมตวิทยา คือ เอลวิน ไซมอนส์ เพื(อศึกษา ไซมอนส์ก็ระบุว่าเป็น
กระดูกของ ไจแจนโทพิเทคัส และเนื(องจากกระดูกมีขนาดเล็กกว่ากระดูกของ ไจแจนโท
พิเทคัส ที(พบในจีน จึงตั?งชื(อสายพันธุ์ใหม่ว่า Gigantopithecus giganteus กําหนดอายุ
โดยวิธีการวัดการเปลี(ยนแปลงขั?วแม่เหล็กโบราณ (Paleomagnetic Reversals) ได้
ประมาณ 6.3 ล้านปีมาแล้ว (Ciochon 1991) แต่นักวิชาการบางคนที(ใช้การกําหนดอายุ
โดยการเปรียบเทียบเสนอว่ามีอายุระหว่าง 5-9 ล้านปี (Poirier 1990:121)
ในช่วงทศวรรษ 1980s นักวิชาการอีกท่านหนึ(งชื(อ Russell Ciochon จาก
University of Iowa สหรัฐอเมริกา ได้สํารวจพื?นที(ทางตอนเหนือของเวียดนามและได้พบ
ตัวอย่างฟันกรามและขากรรไกรของ ไจแจนโทพิเทคัส ในถํ?าแห่งหนึ(ง ชื(อ Tham Khuyen
Cave และกําหนดอายุโดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ได้ค่าอายุประมาณ 500,000 ปี หรือ
ร่วมสมัยกับ โฮโม อีเรกตัส (Ciochon et al. 1996) ซึ(งใกล้เคียงกับอายุที( Koenigswald
เคยเสนอไว้ ดังนั?น Ciochon จึงเชื(อว่า ไจแจนโทพิเทคัส กับ โฮโม อีเรกตัส มีชีวิตอยู่
ในช่วงเดียวกัน แต่ ไจแจนโทพิเทคัส สูญพันธุ์ไปก่อน และ โฮโม อีเรกตัส สามารถมี
วิวัฒนาการต่อมาได้
