Page 147 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา

อำจกล่ำวได้ว่ำสมำคมอินเดียอันไพศำลได้ก่อให้เกิดควำมเข้ำใจผิด
เกี่ยวกับประวัติศำสตร์ตอนต้นของดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็น
อย่ำงมำก อย่ำงไรก็ตำม สมำคมนี้ได้กระตุ้นให้เกิดควำมสนใจค้นคว้ำเรื่องรำว
ของดินแดนแถบนี้อย่ำงจริงจัง จึงมีนักวิชำกำรทั้งในยุโรปและเอเชียให้ควำม
สนใจมำกขึ้น
ต่อมำในปี ค.ศ. ๑๙๖๒ ศำสตรำจำรย์ยอร์ช เซเดส์ ได้เสนอ
ควำมเห็นว่ำกำรแพร่ของวัฒนธรรมอินเดียมำยังดินแดนเอเชียตะวันออก
เฉียงใต้นี้ เนื่องมำจำกกำรเพิ่มปริมำณกำรค้ำขำยระหว่ำงอินเดียและดินแดน
ในแถบนี้ในตอนต้นคริสตกำล เซเดส์คัดค้ำนทฤษฎีกำรอพยพใหญ่ของพวก
ลี้ภัยจำกอินเดีย และกำรตั้งอำณำนิคมของชำวอินเดียในดินแดนแถบนี้
โดยเสนอว่ำน่ำจะเริ่มจำกชำวอินเดียเข้ำมำตั้งอำณำนิคมกำรค้ำตำมเมืองท่ำ
ต่ำงๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก่อน และ ณ เมืองท่ำค้ำขำยเหล่ำนี้เองที่ท ำ
ให้พวกนักบวชและนักปรำชญ์ต่ำงๆ ที่ตำมเข้ำมำเผยแพร่วัฒนธรรมอินเดียใน

เวลำต่อมำได้ตั้งถิ่นฐำนโดยสะดวก จึงเกิดทฤษฎีใหม่ซึ่งเป็นที่ยอมรับ
โดยทั่วไปว่ำ การติดต่อค้าขายระหว่างชาวอินเดียและประชากรใน

ดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้เองที่เป็นสื่อส าคัญที่ก่อให้เกิดการ
เผยแพร่วัฒนธรรมอินเดียมายังดินแดนแถบนี้ และการที่วัฒนธรรม
อินเดียมามีอิทธิพลต่อประชากรในดินแดนนี้ก็ไม่ใช่เป็นการริเริ่มจาก
ฝ่ายอินเดียเพียงฝ่ ายเดียว หากแต่เป็นความสมัครใจของชนแถบนี้
ซึ่งเป็นฝ่ ายเลือกรับวัฒนธรรมอินเดียที่ตนพอใจมาผสมผสานกับ
วัฒนธรรมพื้นเมืองเดิม
แรงกระตุ้นส ำคัญที่น ำไปสู่กำรเพิ่มปริมำณกำรค้ำระหว่ำงชำว
อินเดียกับประชำกรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ กำรเกิดวิกฤตทำงกำรเมือง
ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและบริเวณเอเชียกลำง ประกอบกับ ชำวอินเดีย
ต้องกำรสินค้ำประเภทฟุ่ มเฟือยโดยเฉพำะทองค ำมำกขึ้น และตั้งแต่
พุทธศตวรรษที่ ๔ - ๕ เป็นต้นมำ อินเดียถูกตัดขำดจำกกำรคมนำคมในภำค
กลำงของทวีปเอเชีย ไม่อำจหำซื้อทองค ำจำกแคว้นไซบีเรียได้อีกต่อไป ดังนั้น

[๑๓๖]