Page 149 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 149
มหำรำชแห่งรำชวงศ์โมริยะได้ส่งสมณทูตมำเผยแพร่พุทธศำสนำยังดินแดน
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แต่เมื่อพิจำรณำจำกหลักฐำนด้ำนโบรำณคดีจะพบว่ำในช่วงต้น
พุทธกำล (๖๐๐ – ๔๐๐ ปีก่อน ค.ศ.) อำรยธรรมของประชำกรในประเทศ
อินเดียเองยังจัดอยู่ในระดับสังคมชนบท (rural community) นักโบรำณคดี
เรียกยุคนี้ว่ำ “ยุคเหล็กตอนต้น” มีกำรตั้งถิ่นฐำนอยู่บริเวณที่รำบริมแม่น ้ำ
สำยหลัก เช่น แม่น ้ำคงคำ ยมุนำ โดยตั้งเป็นหมู่บ้ำนเล็กๆ กระจำยตัวไปตำม
ริมฝั่งแม่น ้ำ มีกำรสร้ำงคันดินและคูน ้ำล้อมรอบเมืองเพื่อป้องกันน ้ำท่วม
ประชำกรที่ตั้งถิ่นฐำนอยู่บริเวณริมแม่น ้ำคงคำตอนบนนับถือศำสนำพรำหมณ์
(ยุคพระเวท) ส่วนตอนล่ำงนับถือศำสนำพุทธ รู้จักน ำเหล็กมำผลิตเป็น
เครื่องมือเครื่องใช้ อำชีพหลักของประชำกรคือกำรเกษตร อำชีพรองคือกำรล่ำ
สัตว์ หำของป่ำและจับสัตว์น ้ำ ประชำกรยุคนี้ยังไม่จัดเป็นสังคมเมืองเพรำะยัง
ไม่มีกำรวำงผังเมือง ยังไม่มีกำรใช้อิฐและหินในกำรก่อสร้ำง ยังสร้ำงบ้ำนเรือน
ด้วยไม้ ยังไม่มีระบบเหรียญกษำปณ์เป็นสื่อกลำงทำงกำรค้ำขำยแลกเปลี่ยน
ยังไม่มีกำรเดินทำงไปค้ำขำยยังดินแดนที่ห่ำงไกล รวมทั้งยังไม่มีตัวอักษรใช้
ต่อมำในช่วงพุทธศตวรรษที่ ๓ – ๕ (๓๕๐ – ๕๐ ปีก่อน ค.ศ.) ช่วงนี้
พัฒนำกำรทำงอำรยธรรมของประชำกรสูงขึ้น นักโบรำณคดีเรียกยุคนี้ว่ำ
“ยุคเหล็กตอนปลำย” นักประวัติศำสตร์เรียกว่ำ “สมัยรำชวงศ์โมริยะ-ศุงคะ”
เริ่มมีกำรจัดระเบียบสังคมแบบเมือง ภำยใต้กำรปกครองของกษัตริย์รำชวงศ์
โมริยะและสืบต่อโดยกษัตริย์รำชวงศ์ศุงคะ มีกำรสร้ำงก ำแพงเมืองเพื่อป้องกัน
เมืองจำกข้ำศึก มีกำรจัดระบบสำธำรณสุขที่มีสุขอนำมัย มีกำรจัดระบบกำรค้ำ
โดยน ำเหรียญกษำปณ์มำใช้เป็นสื่อกลำงกำรค้ำขำย มีกำรติดต่อค้ำขำย
ระหว่ำงกลุ่มประเทศที่อยู่ห่ำงไกลทั้งด้ำนตะวันตกและตะวันออก มีตัวอักษรใช้
(อักษรพรำหมีและขโรษฐี) กษัตริย์รำชวงศ์โมริยะได้กระตุ้นให้พ่อค้ำชำว
อินเดียเดินทำงออกไปค้ำขำยต่ำงแดนเพื่อน ำรำยได้มำบ ำรุงประเทศ
อย่ำงไรก็ตำมหลักฐำนทำงโบรำณคดีที่แสดงร่องรอยกำรติดต่อ
ค้ำขำยระหว่ำงประชำกรชำวอินเดียกับประชำกรในดินแดนที่ห่ำงไกล (ทั้งด้ำน
[๑๓๘]
