Page 150 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 150
ตะวันตกและด้ำนตะวันออก) ในช่วงนี้พบน้อยมำก ส่วนใหญ่เป็นพวกลูกปัดที่
ท ำด้วยหินอำเกต หินคำร์เนเลียน และลูกปัดแก้ว แต่กลับปรำกฏร่องรอย
เด่นชัดในช่วงหลังยุคเหล็กซึ่งถ้ำเรียกชื่อตำมยุคสมัยทำงประวัติศำสตร์
เรียกว่ำ “สมัยกุษำณะ-คุปตะ” (พุทธศตวรรษที่ ๕ – ๙) หรือสมัยอินโด-โรมัน
ซึ่งเป็นช่วงที่อินเดียมีกำรติดต่อค้ำขำยกับอำณำจักรโรมัน ดังได้พบร่องรอย
โบรำณวัตถุแบบโรมันบริเวณเมืองท่ำโบรำณและเมืองโบรำณฝั่งตะวันตก เช่น
เมืองเนวำษะ เมืองจันทรำวัลลี เมืองพรหมบุรี เมืองโกณฑปุรุ และฝั่ง
ตะวันออกเฉียงใต้ เช่น เมืองอริกเมฑุ และเมืองกำเวริปัฏฏินัม
ภำพที่ ๑ แผนที่แสดงต ำแหน่งของเมืองส ำคัญและเมืองท่ำกำรค้ำ
ในประเทศอินเดียสมัยโบรำณ
[๑๓๙]
